Blik op ... Verzekeringen

Ze ontvangen premies in liefde en baren vergoedingen in grote smart. Op 18 februari (storm Eunice) waaide het dak van mijn schuurtje. Letterlijk. De wind sloeg onder de overkapping naast mijn schuurtje en het hele dak sloeg tegen de dakgoot van mijn buurvrouw en belandde vervolgens in haar tuin. Een geluk bij een ongeluk was, dat het niet door haar schuifpui sloeg, maar op haar tuinmeubelen terecht kwam. Die uiteraard beschadigd werden. Twee lieve buurmannen spijkerden de volgende morgen met planken een zeil over mijn schuurtje, zodat het enigszins waterdicht was en mijn diepvries niet in de regen stond.

Ik bereikte mijn verzekeringsmaatschappij pas op de dinsdag daarna, na uren in de wacht. Ze vroegen mij of zij een aannemer moesten inschakelen en ik zei ja. Ik kreeg een mailtje van een aannemer, die zei dat zij contact zouden opnemen. Bel ons vooral niet, het is druk. Zes weken later kreeg ik ineens een mailtje van een ander bedrijf. Bel ons niet, we nemen binnen zeven werkdagen contact met u op. Ik belde mijn verzekeringsmaatschappij. Na weer uren in de wacht meldde de verzekering dat het eerdere bedrijf waarschijnlijk geen kans had gezien om het dak opnieuw erop te leggen (het oorspronkelijke dak was inmiddels als te zwaar beschadigd door één van de buurmannnen kort gezaagd en afgevoerd) en de klus had doorgeschoven. Het nieuwe bedrijf zou nog diezelfde middag contact opnemen. Nee, dus.

Vorige week belde mijn buurvrouw. Haar verzekeringsmaatschappij ging de schade aan haar tuinmeubelen niet vergoeden, want die hoorden niet tot haar inboedel. Ik belde weer naar mijn verzekeringsmaatschappij (opnieuw ruim drie kwartier in de wacht), want ik heb een aansprakelijkheidsverzekering en het was tenslotte mijn dak. Had u kunnen weten dat het dak van uw schuurtje zou afwaaien, bijvoorbeeld omdat het in slechte staat van onderhoud verkeerde? Nee, dat had ik niet kunnen weten, was mijn antwoord. Dan bent u niet aansprakelijk en is het jammer voor uw buurvrouw, maar dat gaan wij niet vergoeden.

En hoe staat het met mijn dak, was mijn volgende vraag. Dan moet ik u doorverbinden naar wonen, was het antwoord. U raadt het al, weer in de wacht. Wij bellen het bedrijf even, blijft u vooral aan de lijn. Mevrouw, ze hebben vanmiddag overleg en bellen u aan het eind van de middag. Nee dus. Ze moeten nog bellen. Inmiddels is het zeil na alle wind van vorige week kapotgewaaid. De diepvries staat dus weer in de regen.

Gelukkig is voor deze week mooi weer voorspeld. Ik hoop dat er deze week een beetje duidelijkheid ontstaat. En met de buurvrouw ga ik zelf maar in gesprek.

Trudie Scherpenzeel

Trudie Scherpenzeel