Kerstwens
Door: Sjoukje Dijkstra AlgemeenIk heb een kerstwens. Dat we wakker worden uit deze surrealistische droom. Dat we dan elkaar weer vrij kunnen aankijken. Dat politici eerlijk en met respect met ons en elkaar omgaan. Dat we zorgmedewerkers weer waarderen voor wat ze allemaal doen. Niet alleen met applaus. Dat er geïnvesteerd wordt in de zorg, en niet in een controle maatschappij. Dat de gemeenschapszin terugkomt en de polarisatie vervangt.
Ik heb een kerstwens. Dat jongeren gewoon weer kunnen leven, zonder in deze angstgreep te zitten. Dat kinderen niet de groepsdruk voelen een mondkap te dragen op de basisschool. En dat zij zelf leren nadenken of zij dit advies willen opvolgen, ja of nee. Dat we vooral onze kinderen meegeven dat ze niet alles klakkeloos hoeven na te volgen, zeker niet wanneer het tegen alle logica indruist. Winkels dicht om 17.00 uur helpt, want vóór 17.00 uur komt het virus niet binnen? Yeah right.
Ik heb een kerstwens. Dat we moedig durven zijn en kwetsbaar. Dat we elkaar weer weten te vinden, en vertrouwen op wat ons hart ons ingeeft. Dat wij versus zij vervangen wordt door wij. Dat we het vertrouwen dat we nu in de overheid stellen en mensen mét veel grote eigen belangen, op en in elkaar stellen: Als moeders, vaders weten we tenslotte wat het beste is voor onze kinderen. Dat dwang en drang verdwijnt en plaats maken voor vrijheid. Dat 2G plaats maar voor één grote G: Die van Genieten! Het leven hier is al zo kort. Dat we hetgeen ons gegeven is ook optimaal benutten. Dat is mijn kerstwens. Hier en nu. En niet als het te laat is. In vrijheid en liefde.
Sjoukje Dijkstra
