Mantelzorgwaardering in Montfoort

Op 16 februari 2000 kreeg ik een hersenbloeding. Ik ben in het Umc in Utrecht geopereerd en na drie maanden mocht ik gaan revalideren in het Revalidatiecentrum aan de Hoogstraat in Utrecht. Na een revalidatie van een half jaar kon ik naar huis. Maar mijn woning was nog niet aangepast. Ik moest nog even in Utrecht blijven.

Na weer anderhalf jaar kon ik naar het verpleeghuis Weddesteyn in Woerden. De woning goedkeuring voor de aanpassingen was er op dat moment nog niet, en de aanpassingen zelf dus ook nog niet. Een vriend van mij heeft zich dat aangetrokken en heeft een gesprek aangevraagd met toenmalig wethouder Rob Jonkers.
Jonkers heeft zich ter plekke bij mij thuis van de situatie op de hoogte gesteld en heeft zich er sterk voor gemaakt dat de onmisbare aanpassingen binnen vier maanden gerealiseerd waren waar ik al vier jaar op zat te wachten. Ik hoef U niet uit te leggen welk een bewondering ik voor de heer Jonkers heb en hoe dankbaar ik hem ben.

Ik heb getwijfeld of ik een smartengeld van de WVG zou moeten verlangen maar heb daarvan afgezien omdat ik er tegenop zag weer maanden in spanning te moeten doorbrengen. Vakbond De Unie uit Gorcum heeft mij geweldig geholpen met het krijgen van huishoudelijke hulp. Ook deze vakbond kan ik eenieder van harte aanbevelen.

Mijn ervaring is dat je een enorme dosis vechtlust, wijsheid en geduld nodig hebt om met de WMO-instanties in de slag te gaan; het lijkt er alles op dat de instanties slecht tegen hun verlies kunnen, en zonder hulp zou het me ook niet gelukt zijn, dan delf je onherroepelijk het onderspit.

Mijn vrouw en ik hebben vijftien mantelzorgers die ons zodanig goed helpen dat we uit een verpleeghuis kunnen blijven. Voor 2021 konden we geen mantelzorgwaardering voor hun krijgen omdat het budget omzeggens op was.

Deze ervaring is van
Gery en Jaap Renes uit Montfoort.