Blik op ... Wintertijd

Sinds vorig weekend is de wintertijd weer ingegaan. Van mij mag men die overgangen afschaffen, hoewel ik besef dat wintertijd de normale tijd is. Gisteravond deed ik het licht al om half zes aan en dat was eigenlijk al aan de late kant. Ik kan het niet helpen, maar ik word er altijd een beetje depressief van als het licht al zo vroeg weer aan moet. Eigenlijk is dat een beetje raar, want ik ben niet echt een zonaanbidder. In de zomer zit ik bijna altijd in de schaduw, maar kan toch intens genieten van het zonlicht buiten die schaduw. En de lange avonden. Nu zijn die lange avonden in de winter natuurlijk donker en heeft dat ook wel iets gezelligs. De gordijnen dicht om niet tegen zwarte raamvlakken te hoeven aankijken, de kachel aan (nou ja, de verwarming dan) en binnen is het lekker warm. Met een boekje of de TV op de bank is het ook best uit te houden. En als het buiten stormt, dan is het echt herfst en kan ik daar wel weer van genieten. Maar toch, ieder jaar heb ik last van dat zelfde verschijnsel: het wordt te vroeg donker. En dat stemt mij niet vrolijk.

Het lijkt erop dat het opnieuw een winter van afzondering wordt, ook voor ingeënte mensen. De zoveelste coronagolf lijkt een feit. De mondkapjes, de anderhalve meter en het eindeloos handen wassen zijn terug. Ook de afgelastingen van typisch winterse feesten zijn alweer begonnen. Deze week is het de elfde van de elfde, voor carnavalsliefhebbers een belangrijke datum, want het begin van het seizoen voor carnaval. Die feesten worden afgelast. De intocht van Sinterklaas staat opnieuw op de tocht en is in sommige plaatsen ook al weer gecancelled. Vorige week ben ik nog naar Country café Concordia (in Haastrecht) geweest, maar de vraag is of dat zelfs met coronapas deze maand kan doorgaan. En ik moet zelfs mijn telefoonabonnement veranderen, want zonder databundel doet mijn coronapas het niet en moet ik overal eerst de wifi-code ophalen. Dan werkt het als een zonnetje, maar het is lastig en kost veel tijd.

En, ook al zo’n typisch herfstverschijnsel, het is de maand van de begrotingsraden. Deze week moet ik er twee verslaan. En als ik ergens een hekel aan heb, dan is het aan begrotingsraden. Ze zijn lang, technisch van aard en zeker in verkiezingsjaren hebben ze een hoog gehalte van elkaar vliegen afvangen door middel van moties en amendementen.

Zo. Ik heb mijn frustraties even van mij afgeschreven. Sorry dat ik mijn lezers ermee belast, maar het moest even. Nu kan ik de week verder met een zonnig gemoed in gaan.

Trudie Scherpenzeel

Trudie Scherpenzeel