Zo zorgt Wilma dat je overleden dierbare dichtbij blijft

Een wijnfleshouder van een overhemd, een knuffelbeer, een schilderij of een stoeltje: eigenlijk kan Wilma Korrel uit Snelrewaard alles maken van de kleding van overleden dierbaren. Vanuit haar Atelier Life Story tovert zij kleding van overledenen om in een tastbare herinnering voor de nabestaanden. “Ik zie dit als mijn missie en mijn passie.”

Haar vader overleed toen Wilma 35 jaar was. Plotseling. Ze heeft geen afscheid kunnen nemen. In die tijd was het gebruikelijk dat alle kleding van een overleden persoon werd weggedaan. “We hebben natuurlijk wel foto’s van mijn vader, maar niets tastbaars. Dat vind ik ontzettend jammer. Het zou voor mijn moeder, zussen en mijzelf een troost zijn geweest als we een tastbare herinnering zouden hebben, die we tot op de vandaag van vandaag konden koesteren.”

Kleding is vaak heel dierbaar. Het geeft identiteit aan iemand, vertelt Wilma. “Iedereen heeft zijn eigen voorkeur. Bepaalde kleding herinnert je aan een speciale gebeurtenis. Bijvoorbeeld de kleding waar iemand altijd in werkte of aan had op een mooi feest. Soms zit er ook nog een lichaamsgeurtje van iemand aan. Dat verdwijnt. Maar die mooie broek of mooie jurk, dat blijft.”

Sierplaid

Door wat ze zelf heeft meegemaakt rondom het overlijden van haar vader, gunt ze anderen dat dierbare kleding bewaard blijft. Je kan het in de kast laten hangen, maar ook laten vermaken tot iets tastbaars, iets wat je in de woonkamer of slaapkamer kunt neerzetten. In haar atelier aan huis - wie droomt er niet van - staan allerlei voorbeelden uitgestald. Van sierkussens tot tasjes en zelfs jassen.

Het meest trots is Wilma op de siersprei met kussens die ze onlangs maakte van 24 sjaals. “Die sprei en kussens heb ik gemaakt van de sjaals die een vrouw altijd droeg. Na haar overlijden vroeg haar zoon mij om wat te maken van de sjaals. Het waren siersjaals van katoen, linnen en zijde in allerlei kleuren en motieven, heel fragiel. Na veel denk-, knip- en vlechtwerk is het gelukt. Toen ik het afleverde bij de klant was hij zeer verrast en ook weer emotioneel. Daar doe je het voor!”

Beladen

Een beetje beladen is het wel: knippen in de kledingstukken van een overleden dierbare. Wilma gaat dan ook niet over een nacht ijs voor ze de schaar in de kleding zet. “Voordat ik aan de slag ga wil ik eerst het verhaal horen van de nabestaanden. Vaak zijn we wel een uur aan het praten en worden ook de fotoboeken erbij gepakt. Vervolgens betrek ik de klant bij het creatieve proces. Ik ga continue in overleg en laat zien wat ik van plan ben. We doen het echt samen.”

Voor de mensen die zelf ook beschikken over een portie creativiteit en om kunnen gaan met een naaimachine heeft Wilma een boekje gemaakt. In ‘25 ideeën om je dierbare tastbaar te herinneren’ staan patronen en werkwijzen om zelf aan de slag te kunnen. Volgens Wilma is het in Nederland het eerste boek over het verwerken van kleding tot een blijvende herinnering. Samen met Wilma wat maken kan ook; ze organiseert workshops. Voor meer informatie over Wilma, het boek en de workshops kan je kijken op www.atelier-lifestory.nl.

Door Ellen van Leeuwen