Toni Bell

Heerlijk, zonder mondkapje overal heen, binnen en buiten weer vrij, je bril die niet meer beslaat als je een winkel binnen stapt. De grens (met het buitenland) ben ik nog niet over geweest, maar wel al weer een dag Vincent van Gogh gaan bekijken in Kröller-Müller. Je kunt weer naar de kringloopwinkel. Daar vond ik een prachtige Ice Cream Van, jaren zestig (zie de Amerikaans aandoende ‘staartvinnen’). Deze mobiele ijssalons zijn een fenomeen in Engeland: ze worden nog nieuw gemaakt op het onderstel van een Ford of een andere bestelauto, maar er is ook een levendige handel in tweedehands en vintage exemplaren, je kunt ze huren voor een dag, een week of een seizoen, en er zijn carrosseriebouwers in dat gekke land aan de andere kant van de Brexit Border die een uniek geheel verchroomd of met ijsbeerbont bekleed model voor je maken.

Ik zag voor het eerst zo’n Ice Cream Van in 1990. Ik schreef stukjes voor het blad Wielerrevue. In en rond Brighton (Engelse zuidkust) werd een nieuwe ‘klassieker’, de Wincanton Classic, gelanceerd door de UCI in het kader van de mondialisering van de Wielersport. Mijn uitgever was zuinig, ik zou de goedkoopste overtocht nemen (van Vlissingen naar Sheerness), de auto in Vlissingen op de kade laten en met de fiets de laatste 110 km of daaromtrent naar Brighton afleggen. Uitgever zou dan wel mijn maaltijden en overnachtingen betalen.

Toch een (klein beetje) zelfoverschatting: ik was al aardig kapot aan de voet van Ditchling Beacon, de Muur van Brighton in wielertermen. Daar moest ik nog overheen, en dan uitbollen tot in de chique badplaats, hotel en douche. Ditchling Beacon bleek een serieus steile helling, in lussen. Van onder af aan hoorde ik een tune, een simpele melodie op een honkietonk piano, ongeveer vijftien, misschien twintig seconden lang, en dan na vijf seconden begon het opnieuw, telkens weer. Voorbij de laatste bocht zag ik waar het geluid vandaan kwam: een ijsco-wagen! Daar ben ik maar even gestopt voor een reusachtige ijswafel.

Later kwam ik erachter dat deze hoog opgebouwde IJscowagens in heel Engeland een onlosmakelijk deel zijn van de recreatieve horeca, en dat het melodietje waaraan je kunt horen dat het ijsje in de buurt is Toni Bell heet. Je kunt het op internet zó vinden; zoek naar Tony Bell Ice Cream Tune. ‘s Anderendaags, toen Gianni Bugno, Sean Kelly en Rudy Dhaenens na twaalf rondjes Ditchling Beacon op het podium stonden, klonk Toni Bell in de verte door het Italiaanse volkslied heen.

Otto Beaujon