Diamanten bruidspaar Raven-de Kort

“Wim is veel geduldiger dan ik”, zegt Hanne Raven-de Kort. “Hij houdt langer vol, gaat veel meer in detail, denkt veel langer over dingen na. Althans op zijn vakgebied. Ik wil gelijk dingen doen en sneller resultaat. Misschien hebben we het vanwege die verschillen wel zo lang samen volgehouden”. Ze kennen elkaar sinds 1959 en waren op 10 mei 60 jaar getrouwd. Burgemeester van Hartskamp-de Jong kwam het bruidspaar feliciteren.

“Het was geen liefde op het eerste gezicht, hoor”, vervolgt Hanne. “We studeerden allebei bouwkunde aan de HTS in Utrecht. Ik was in mijn jaargang aanvankelijk het enige meisje. Meisjes die studeerden en dan ook nog bouwkunde kozen, ... dat was uniek in die tijd. Mijn vader en opa waren aannemers. Ik wilde ook iets in de bouw doen en kreeg die kans. Met name heb ik mij gericht op het functioneler bouwen van woonhuizen. Mannen hebben daar veel minder oog voor dan vrouwen. Ik woonde in Utrecht en Wim kwam uit Ede. Pas in het laatste jaar van onze studie leerden we elkaar goed kennen. Een aantal excursies waar we samen aan deelnamen deed de liefde opbloeien. Wim hielp mij op het laatst ook wel eens wat met de afronding van de studie.” “Dat was niet met voorbedachten rade, maar ik ben wel blij dat het zo gelopen is”, antwoordt Wim lachend op een vraag van de burgemeester.

Na de studie gingen ze aan het werk in Rotterdam. Wim bij een architectenbureau en Hanne bij het Bouwcentrum als voorlichtster. Onder andere voor de technische kant van het wonen. Naast zijn werk, later in Utrecht, studeerde Wim aan de TU Delft. Daarna was hij lange tijd actief als docent aan de HTS in Utrecht en Rotterdam. Als architect is Wim het meest trots op zijn ontwerpen van het huidige Kruispunt en het Trefpunt in Linschoten en een deel van Hoog Catharijne. Die ontwerpen maakte hij in de tijd dat hij bij een architectenbureau in Amersfoort werkte, waar hij later mededirecteur/-eigenaar van werd. Naast zijn werk had hij nog vele nevenactiviteiten. Hij was onder andere organist in de kerk, begeleidde studenten bij afstuderen aan de TU Delft tussen 1970 en 2006. Wim maakte ook tekeningen van het centrum van Linschoten. Die werden later gebruikt voor een kalender en er werden ansichtkaarten van gemaakt. De tekeningen toonden plattegronden en de aanzichten van de huizen en gebouwen. De kaarten zijn nog steeds te koop. Ook Hanne bleef lange tijd actief. Zo was ze onder meer betrokken bij de oprichting van de Vrouwen Advies Commissie in Montfoort, was actief bij de Timotheusschool en de kleuterschool, was voorzitter van het Rode Kruis in Linschoten en was actief in de kerkraad en de stichting Hugo Kotestein. Daarnaast hielp ze haar man in het architectenburo. Ze nam hem waar en was af en toe opzichter bij projecten.

Ook al bijna 60 jaar in Linschoten

Vanaf 1964 woonden ze in Linschoten aan de Meidoornlaan. In 1984 werd de huidige woning (het voormalige oude badhuis/kruisgebouw) aan de Korte Linschoten betrokken en (niet vreemd voor twee bouwkundigen) grondig opgeknapt. Hanne bleef vijf jaar in Rotterdam werken totdat in 1965 de eerste dochter geboren werd. In 1967 kwam de tweede dochter. “We hebben er overal twee van”, zeggen ze bijna tegelijk. “Twee kinderen, twee kleinkinderen en twee achterkleinkinderen”.

Ze hebben een mooie en actieve huwelijkse periode achter de rug. Tijdens het gesprek met de burgemeester leek niets erop dat ze na hun werkzame leven rustig achter de geraniums zijn gaan zitten. Wim stopte met werken in 2006. Het jaar waarin hij promoveerde aan de TU Delft (op een proefschrift over mechanica voor de berekening van sterkte en stabiliteit van balken en kolommen). “We hebben, nadat we stopten met werken, nog van alles gedaan, maar we zijn nu toch echt wel langzaam aan het afbouwen”, zegt Hanne. “Vorig jaar hebben we de zeilboot verkocht en we zijn niet meer zo heel actief in het vrijwilligerswerk. We zijn nog wel druk met het uitdiepen van de geschiedenis van onze familie, organiseren familiereünies als dat weer kan en zijn bezig met onze verzameling boeken en tijdschriften te ordenen en weg te geven aan liefhebbers”.

“We vieren het feestje vandaag vooral digitaal. Daarnaast ontvingen we veel kaarten en bloemen, de felicitaties van de Koning en de Commissaris in Utrecht en kwam de burgemeester op visite. Natuurlijk ging de vlag uit voor het huis. Een wat groter feest met familie en vrienden wordt gevierd als de coronamaatregelen niet meer in de weg zitten”.

Siem van der Burg