Wandelen naar de Wildemanshoek

Tijdens deze 'coronarigheden' kunnen mensen nog wél een eindje gaan wandelen. En dat doen ze dan ook. Je komt ze in grote aantallen tegen; meestal alleen of met z'n tweeën, soms stiekem met z'n drieën of als 'huishouden'. De verscheidenheid aan 'mensenuitlaatplekken' is beperkt, want ze willen er niet heel ver voor weg. Je komt mensen uit de buurt tegen in de Reeuwijkse en Goudse Hout, het Loetbos, het Bentwoud en, iets dichter bij huis en iets gedurfder over de tiendwegen, klompenpaden en polderpaden in de buurt, maar ook simpelweg langs bijvoorbeeld de Lange Linschoten. Of nog eenvoudiger: een rondje door de stad.

Rondje Oudewater

En als u nu toch een rondje door Oudewater loopt, kunt u best eens een kijkje nemen bij de Wildemanshoek. We schreven er eerder over, maar als je regelmatig even gaat kijken, zie je de vorderingen. Heel veel wordt door Cor Boon gerealiseerd; hij is samen met Klaas-Hemke van Meekeren, de polderprof en Peter de Groot van Biodivers de drijvende kracht achter het project. Na voorbereidende werkzaamheden kwam afgelopen zaterdag Sven de Ridder, met een kleine graafmachine. De graafmachine was 'om bijna niks' uitgeleend door Fred Looman, een loon- en verhuurbedrijf in Oudewater. Sven vertelde dat hij de grond vlak ging maken. Peter de Groot vult ogenblikkelijk aan: "Sven haalt de graslaag die als een soort viltlaag over de grond ligt, weg, om in het voorjaar de bloemen en kruiden de kans te geven te groeien en te bloeien. Er moet dan eerst nog wel een flinke leemlaag overheen, want dat is gunstig voor de bodem en dus voor alle vegetatie - behalve gras, want zo'n laag is vrij 'arme' grond en gras heeft daar moeite mee. Pas als die leemlaag er ligt, wordt er gezaaid. En," gaat De Groot verder, "we willen ook graag dat het regenwater niet direct via de bodem naar de sloot en dus naar zee verdwijnt, maar dat de grond als een soort spons het water vasthoudt. Dat heet dan 'klimaatadaptief' en dat wil zeggen dat we rekening houden met wat er nu om ons heen allemaal gebeurt. Je zou het nu misschien niet zeggen, maar het grondwaterpeil is nog steeds niet in orde. En door op deze manier om te gaan met de bodem houden we dus rekening met het klimaat en de natuur." Zoals filosoof Julia Rijssenbeek meent dat verbazing voor de natuur bij veel mensen plaatsgemaakt heeft voor een geloof in technologie. Dat betreurt ze, want 'wij zíj´n de natuur' maakt ze duidelijk in het artikel in Human met de toepasselijke titel 'De mens is niet de baas op aarde, maar juist sterk afhankelijk'.

Terug naar Peter de Groot: "Onder de leemlaag die hier nog komt, ligt dan deze grond, veen en klei, en ook nog wat puin van wat hier stond - maar dat is niet erg."

Hulp is welkom

Inmiddels zien we dat er door Cor Boon al een takkenrail gerealiseerd is, die gunstig is voor allerlei vogels en insecten, egels en hazen. En even verder staat een immens groot insectenhotel, bijna klaar om in het nieuwe seizoen gasten te ontvangen. En ook treffen we een prachtige kruidenspiraal aan. Er moet nog veel ingezaaid worden, maar er staat nu o.a. al wat tijm, salie en rozemarijn. Als alles het doet, mag ook hier, net als in de eetbare tuinen, voor eigen gebruik geplukt worden. Hier en daar staan al wat voorboden van een nieuwe lente, enkele groepjes sneeuwklokjes. Hoewel hij er bescheiden over praat, doet Cor Boon er veel aan, heel veel. Hij brengt in herinnering dat begin vorig jaar ter gelegenheid van het afscheid van Karl Lissendorp een plantsoentje geopend zou worden als bijdrage aan de Oudewaterse gemeenschap: de Wildemanshoek. Daarbij werd toen een behoorlijk bedrag ter beschikking gesteld om in ieder geval het insectenhotel te realiseren. Andere organisaties zouden ook bijdragen aan het gehele project, maar financieel loopt het allemaal iets minder dan gedacht. En hoewel er heel veel 'om niks' wordt gedaan, zijn er ook kosten die wel betaald moeten worden en de bodem van de schatkist is in zicht. Er zijn partijen die bijdragen hebben toegezegd en Cor hoopt dat die binnenkort over de brug komen. En daarnaast kan hij, als er weer een klus in de Wildemanshoek geklaard moet worden ook wel wat hulp gebruiken. “Want”, zo laat Cor weten, “de afspraak met de provincie Utrecht is, dat we samenwerken met het Wellant, eerst Houten en later Montfoort. Het ging dan om plannen maken en het uitvoeren van die plannen … maar daar kwam natuurlijk niks van terecht in verband met corona. En wie A zegt, moet ook B zeggen, dus komt het grotendeels op mij neer, want ik wil wel dat het allemaal doorgang kan vinden.” Ondertussen gaat Cor Boon gewoon verder, zodat in het project tegenover de IJsselvere regelmatig iets nieuws te zien valt tijdens een wandelingetje.

Aad Kuiper