Dakar

Oorspronkelijk een puzzelrally die in 1978 begon met de Eiffeltoren op de achtergrond en eindigde aan een tropisch strand met palmen, maar ondertussen is het een tv-show (RTL 7, Meer voor Mannen) die dit jaar gesponsord wordt door Aramco en het Saoedische ministerie van propaganda en dan moet je altijd oppassen. Trouwens, vroeger ook al heel wat Alice in Wonderland: onze eigen legendarische Jan de Rooij met zijn DAF vrachtwagen die eigenlijk geen DAF was maar twéé DAFs: in die ene die je op de tv een Porsche zag voorbij denderen zat nog een tweede, getunede DAF-motor van 1000 pk. Anno 2021 te bewonderen in het DAF-museum in Eindhoven. We vonden het prachtig! De familie De Rooij doet nog steeds mee, net als alle andere namen van toen, de broertjes Coronal die allang met pensioen horen te zijn, ene Peterhansèl (het molenaarsknechtje uit Repelsteeltje) die het eeuwige leven heeft, en wat te denken van Kadyrov in zijn Kamaz vrachtwagen? Al die Russische bemanningen schijnen kerels te zijn met een werkstraf: een ritje van 100 kilometer in een Kamaz staat gelijk aan kwijtschelding van duizend stokslagen, dus die willen wel. Ondertussen is er in heel Rusland geen chauffeur die liever op een Kamaz rijdt dan op een Scania of een Mercedes.

Ondertussen zie je auto's die nog het meeste lijken op zo'n op afstand bestuurbare speelgoedauto in plaats van een gewone Peugeot of Toyota. Elke uitzending zie je minstens zeven motorrijders over de kop slaan (toevallig was de camera net ter plaatse), één auto uitbranden (idem) en één team de weg kwijt raken, meestal een Engels, maar ja dat wisten we al, dat dat hele volk eigenwijs is.

En de acteurs moeten 's avonds in hun kamp verwoed sleutelen aan een gebroken achteras of aan een verzegelde motor. Tot diep in de nacht komen er altijd achterblijvers binnen. Interviewtje, veel van 't zelfde: pijn aan me stuitje, veel stof gezien, warm, dorst. Nooit eens een verrassende opmerking. Ze drinken uw favoriete softdrink uit een blikje en ze eten er een bordje opgewarmde chilli con carne bij. Ze slapen op de harde vloer (onderdeel van het scenario) als voorbereiding op een long-distance parcours van 719 km, waarvan je de volgende dag ongeveer tien km in beeld krijgt, telkens shots van pakweg 12 seconden. Langer krijg je niet te zien (vroeger vloog er nog eens een helikopter vijf hele saaie minuten achter een zandwolk aan) en nooit zie je nergens eens een minaret of een boortoren, 't kon net zo goed in de Kalahari-woestijn zijn. Tegenwoordig is er ook een aparte klasse voor de classics: hele rijen bejaarde Fransen in Citroëns, Peugeots, Renaults en Porsches die verdacht veel op elkaar lijken, en eigenlijk geremasterde oude opnames zijn met alleen de datums veranderd.

Spektakel is het, de Dakar, en eigenlijk net hetzelfde als Midsummer Murders voor wie er van houdt.

De huidige Dakar is een propaganda/reclame-evenement (ik heb het niet eens over de reclameblokken tussendoor), om Russische burgers de superioriteit van de Russische auto's in te prenten, om het Redbull logo maar vaak langs te laten komen, om Volvo, Mitsubishi aan te bevelen, het Saoedisch toerisme nodigt u uit.

Er komt een man in beeld: de Koert Westerman van de Autosport, Allard Kalff is de naam. Achter hem, in drie van de vier windstreken, het ontmoedigend niets van zand en rotsen, vijftig kilometer ver tot aan de horizon. In dat oneindige niets draagt Kalff een mondkapje. Toen wist ik het zeker.

Otto Beaujon

Otto Beaujon