Eerste klas halte te ver

Montfoort S.V.’19 - sv Assendelft 1-2

Doelpunten vallen soms op het verkeerde moment. In Breukelen kwam de negentigste minuut van de officiële speeltijd akelig dichtbij toen de scheidsrechter het bekende gebaar richting de penaltystip maakte. Een strafschop na een overtreding van Teun Ros was de reden tot dit gebaar. De Assendelfter Gianluca Locatelli kweet zich van zijn taak en stuurde doelman Adrichem naar de verkeerde hoek. Hoe lang zou er nog gespeeld moeten worden was de hamvraag. Dat werden er volgens de boekhouding van scheidsrechter Nauta uiteindelijk twaalf.

Twaalf minuten vol hectiek waarin de oogst aan gele kaarten hoger opliep en de beide doellieden zich onderscheiden met fraaie reddingen. Met name de SVA-doelman Zeb Gulien weigerde te capituleren voor de ‘koppers’ uit de Montfoortse verdediging die zich in zijn doelgebied posteerden bij vrije trappen en corners. Zelfs doelman Adrichem kwam in Gulien territorium op ‘visite’. Even dachten de Montfoorters de 2-2 op het bord te hebben gekregen na een fraaie lob van Van Oostrom, maar een vlagsignaal van de assistent-grensrechter gooide roet in het eten. Twaalf minuten na het eind van de officiële speeltijd weerklonk het laatste fluitsignaal.

Wisselend overwicht

Montfoort kwam gedreven uit de startblokken en trachtte de bezoekers snel een flinke tik uit te delen. Waar mogelijk vertoonden Mimpen c.s. zich diep op de vijandelijke helft. De mannen uit Assendelft waren echter al snel over de eerste schrik heen en waar Montfoort vooral voor de lange bal koos zetten zij er verzorgde combinaties tegenover. Daarbij toonden zij aanvallend een duidelijk voorkeur voor acties door het centrum van de defensie waar Van Oostrom en Mimpen vooralsnog geen krimp gaven. Wel liep Van Oostrum al snel tegen de eerste gele kaart van de wedstrijd aan na te veel protesteren over een scheidsrechterlijke beslissing. Met de regel dat de aanvoerder het enige aanspreekpunt is hadden trouwens meer spelers moeite. Nadat Van Rooijen zijn inzet bij de eerste paal gered had zien worden door de Assendelftse goalie was halverwege de eerste helft Adrichem soeverein in de lucht bij een SVA aanval. Bij vlagen namen beide ploegen, ieder op basis van de eigen speelwijze. het initiatief. In de 26e minuut vloog de bal uit een verrassend snel genomen vrijde trap van de rechterzijde achter Adrichem. Een door Sonny van Zweden zeer snel getrapte bal vloog van grote afstand in de rechterbovenhoek; 0-1. Het gelukte Montfoort hierna niet het initiatief in de partij terug te pakken. SVA speelde zuiniger en liet de bal het werk doen met bekeken positiespel waarbij de voorwaartsen elkaar bijna moeiteloos wisten te vinden. Van Zweden raakte via een verdediger de eerste paal en verdiende slechts een hoekschop en een corner van Emrie Bakker werd over het doel van Gulien gekopte. Geel was er in deze periode voor Assendelfter Hesp. Velen zouden volgen, maar niemand liep blijvende schade op. Het bleef elf-tegen-elf.

Evenwicht

Zes minuten had Montfoort S.V.’19 nodig om de stand weer in evenwicht te brengen. Eerst nog schoot Teus Ros op de lat boven Gulien, maar in de 51e minuut was het raak. Uit de eerste hoekschop van het tweede bedrijf rondde Mees Ruikers in de rebound perfect af; 1-1. Pal hierna had het de beurt moeten zijn voor Dion van Herpen. Die kon staand bij de tweede paal een pass van de rechterzijde niet toucheren en even nadien wist hij de uitlopende doelman weliswaar te snel af te zijn maar wist de SVA-verdediger Hesp opruiming te houden. Daan van de Poll maakte zijn entree voor Drost en Don Mimpen scoorde zijn gele kaart. De ‘bezoekers’ herpakten zich hierna en toonden zich technisch vaardiger tegen een knokkend Montfoort. Daar liet Emrie Bakker zich gelden met veel loopvermogen en dieptepasses. Een onsportieve strijd werd het nooit, maar het aantal gele kaarten liep snel op en de helden oogden vermoeid. Doelman Zeb Gulien heerste in de lucht en zijn evenknie aan Montfoortse zijde was de sta-in de-weg bij de uitvallen van SVA. Een verlenging en eventuele strafschoppen hingen dreigend boven de wedstrijd. Zo ver kwam het niet. De geluksfactor deed zijn werk.

Teleurstelling

Mike van Oostrum zocht als eerste de kleedkamer op. Hij oogde zeer teleurgesteld. Dat gold trouwens voor alle Montfoorters. Het was een slot van een bijzonder seizoen waarin de ploegen erg aan elkaar gewaagd waren en nu eens steken lieten vallen, dan weer een onvermoede reeks neerzetten. Pas in de laatste weken vielen de beslissingen. Daarbij zat het Montfoort S.V. qua competitieverloop niet echt tegen. Een promotie zou een kers op de taart hebben kunnen zijn. Waarschijnlijk zou de afscheid nemende Don Mimpen het als een afscheidscadeau hebben willen zien. De supporters bedankten hem met een spreekkoor.

Nieuw Utrecht nam na de terugval in de competitie de laatste horde wel. Zij wonnen in de 89e minuut van Olympia Haarlem en zijn volgend seizoen eersteklasser.