Ilse Kok krijgt eervolle vermelding bij De Groene Camera

Als natuurfotograaf heeft Ilse Koks uit Gouda onlangs een eervolle vermelding gewonnen bij De Groene Camera, de natuurfotowedstrijd voor Nederlandse en Belgische fotografen (volledige uitslag: www.natuurfotografie.nl/dit-zijn-de-winnaars-van-de-groene-camera-2026). De prijs werd toegekend aan haar serie ‘Een terugkerend vertrek’, waarin te zien is hoe spreeuwen De Hooge Boezem bij Haastrecht gebruiken om zich te verzamelen, te overnachten en weer te vertrekken. Voor deze serie heeft zij de spreeuwen van augustus tot en met december 2025 intensief gevolgd in dit gebied.

Hoe ben je in de Hooge Boezem terechtgekomen?

Na een ernstig fietsongeluk raakte ik overgevoelig voor prikkels. In de natuur vond ik rust. Via mijn moeder ontdekte ik de Hooge Boezem bij Haastrecht, en vanaf het eerste bezoek was ik onder de indruk van het gebied.

Ontmoette je andere liefhebbers?

Ja, er ontstond een hechte groep met vaste bezoekers. We deelden onze interesse, hielden contact via een appgroep en er ontstonden echte vriendschappen. Het gebied voelt sociaal en betrokken; mensen helpen elkaar en zorgen voor elkaar.

Waarom is dit gebied geschikt voor je fotoserie?

Het ligt dichtbij en is overzichtelijk. Met herkenningspunten zoals molens en bomen kon ik goed laten zien hoe de spreeuwen zich door het landschap bewegen.

Waarom volgde je de spreeuwen langere tijd?

Door langere observatie leer je hun gedrag en patronen kennen. Het gaf me ook ruimte om te experimenteren met fotografie en kansen op bijzondere momenten te vergroten.

Wat fascineerde je het meest?

Het gezamenlijke gedrag: ‘s ochtends vertrekken en ‘s avonds terugkeren. Elke dag is anders door variatie in gedrag, licht en omstandigheden.

Wanneer herkende je patronen?

Al snel. Bijvoorbeeld bij het opstijgen in de ochtend en verschillen door weersomstandigheden of roofvogels. Dit hielp om gedrag beter te voorspellen.

Hoe hielp dat bij fotograferen?

Ik kon beter anticiperen, positie kiezen en gerichter werken aan beelden die ik vooraf bedacht.

Hoe zag een fotografiedag eruit?

Rond zonsopkomst en zonsondergang aanwezig zijn. Soms werkte ik dagenlang aan één beeld vanaf dezelfde plek, ook als dat betekende dat ik andere kansen miste.

Wat waren de grootste uitdagingen?

De onvoorspelbaarheid van de vogels en wisselende omstandigheden zoals weer en licht. Het vroeg veel geduld en doorzettingsvermogen.

Hoe speelde je met techniek?

Door variatie in afstand, perspectief en sluitertijd: van overzichtsbeelden tot detail, en van beweging tot scherpe vormen.

Wat bedoel je met grafisch en verhalend?

Grafisch: focus op vormen en compositie. Verhalend: het dagelijkse ritme en gedrag van de spreeuwen in hun omgeving laten zien.

Wat was je doel?

Niet alleen mooie beelden maken, maar ook het gedrag en de relatie met het landschap laten zien.

Wat betekent de eervolle vermelding?

Het voelt als erkenning voor mijn inzet en visie, en geeft ook aandacht aan het gebied zelf.

Wat heb je geleerd?

Geduld, blijven observeren en accepteren dat niet alles lukt. Tijd en experiment zijn essentieel.

Zou je zo weer werken?

Ja, het geeft verdieping en sterkere beelden.

Wat zou je anders doen?

Meer tussentijds selecteren van de foto’s. “Door tussentijds te selecteren houd ik overzicht en zie ik beter welke beelden nog nodig zijn om het verhaal te versterken. Dit pas ik nu ook toe in mijn nieuwe project ‘Het ritme van De Hooge Boezem’.”

Advies aan anderen?

Neem de tijd, blijf terugkomen, experimenteer en volg je eigen idee. En vooral: geniet van de natuur.

Website: www.ilsekoks.com⁠�

Instagram: @ilsekoks.photography

E-mail: info@ilsekoks.com