Boekpresentatie De feniks van Oudewater

De feniks van Oudewater, het nieuwste boek van Nettie Stoppelenburg werd gepresenteerd in een afgeladen grote zaal van het Oudewaterse stadhuis. Enorm veel belangstelling van heel veel Oudewaternaren, oud-Oudewaternaren en zelfs van belangstellenden van daarbuiten. Uiteraard was een groot aantal leden van de GVO aanwezig. Wethouders en oud-wethouders en, uiteraard, de burgemeester waren getuige van dit bijzondere moment. En de presentatie werd een boeiende happening.

Als panel opgesteld achter een imposante tafel zaten oud-wethouder Walther Kok, burgemeester Agnes Jongerius en wethouder Vincent Bos. Op de vraag van Nettie wanneer zij voor het eerst kennisgenomen hadden van het begrip de Oudewaterse Moord was dat voor Bos heel eenvoudig: in groep 5 was hem een boekje uitgereikt. “Als je de tekst die daarin stond als tienjarige te lezen krijgt vergeet je dat nooit meer”, vertelde hij met een kippenvel-bezorgend voorbeeld. Voor Jongerius was het pas een jaar geleden, toen ze waarnemend in IJsselstein was en hiervoor als burgemeester van een buurgemeente een uitnodiging had mogen ontvangen. Walther Kok dacht aan wellicht de jaren ‘70, maar was zeker van 1989, toen zijn vrouw Loes hier, in Oudewater, als gemeentesecretaris ging werken.

Saamhorigheid

Er volgen over allerlei onderwerpen waarover in het boek werd gesproken veel reacties uit de zaal: onder andere over de herdenking, over wie er over het schilderij verteld hadden, over het RHC Rijnstreek en Lopikerwaard, over, hoe er ondanks de droeve aanleiding, een mooie stad uit is voortgekomen, over andere steden die in de canon van de Nederlandse geschiedenis voorkomen en over de saamhorigheid van destijds. En vervolgens over de saamhorigheid die nu nog steeds een grote rol speelt in de Oudewaterse samenleving. Als voorbeelden werden o.a. De Wulverhorst (Schomaker) en Abrona/Broeck (Bos) genoemd. Jongerius: “Oudewaternaren menen vaak: we kunnen het hier heel goed zelf af; en dat klopt ook wel.” En Kok voegde daaraan toe: “Als je je handen hier laat wapperen, hoor je er snel bij en word je al rap opgenomen in een gastvrije gemeenschap.” Bij navraag bleek dat bijna 100% van de aanwezigen vrijwilligerswerk deed en/of had gedaan, waarmee werd aangetoond dat de gemeenschapszin inderdaad vrij groot is.

De feniks van Oudewater

Het eerste exemplaar van het boek werd uitgereikt aan drs. Henk J.C. Meijerink aangezien de schrijfster van De feniks van Oudewater bijzonder veel dank verschuldigd was aan diens vader, huisarts Kees Meijerink die haar destijds schitterende detailfoto’s van het schilderij De Oudewaterse Moord ter hand had gesteld. De heer Meijerink, vergezeld door familieleden, nam het boek met een kwinkslag in ontvangst. Het tweede exemplaar was bestemd voor historica Marlies van Leeuwen - zij was o.a. jarenlang gids in de Utrechtse Jacobikerk - die in haar eigen onderzoek gestuit was op een ooggetuigeverslag dat een achterkleindochter uit de mond van een van de overlevenden had opgetekend en aan Nettie had doen toekomen.

Terwijl behoorlijk veel exemplaren van De feniks van Oudewater over de toonbank gingen en gesigneerd werden door de schrijfster, werd er nog veel nagepraat over … Oudewater.