Klein theater ‘Op de rand’

In het kleine theater Teatro Da Graca aan de Goudse straatweg in Oudewater werd vorige week een indrukwekkend toneelstuk ten tonele gebracht. ‘Op de rand’, is de titel van het stuk dat gaat over leven en dood. Nelleke den Boer-Strien schreef het en Joke van Diest regisseerde. De vijf personages, vertolkt door Robert Bekkema, Koen Stekelenburg, Conny Groeneveld, Julian de Wit en Joke Kwakernaak zetten de bezoekers een spiegel voor: wat gebeurt er als je op de rand van de dood terecht komt en vervolgens samen de keuze moet maken wie er werkelijk dood moet gaan.

Het kleine zaaltje was alle vier de voorstellingen goed gevuld. Zonder er veel ruchtbaarheid aan te geven hadden familie, vrienden en bekenden al gezorgd voor een goede opkomst. De opzet van Teatro Da Graca is kleinschaligheid en intimiteit. Nelleke den Boer had het toneelstuk al grotendeels klaar voor corona alles stilzette. De schrijfstijl van Nelleke kan aan zware thema’s als deze met lucht en humor de toegankelijkheid duidelijk vergroten. Ze zegt: “Mensen denken weinig na over hun eigen dood en daarom vond ik het een mooi thema om mee aan de slag te gaan.” Het verhaal vertelt dat vijf personen, nadat ze op verschillende manieren zijn overleden, in een soort wachtruimte aankomen. In die wachtruimte heerst verwarring, kennismaking met elkaar en competitie als blijkt dat ze samen moeten besluiten wie er werkelijk doodgaat en wie er weer terug naar het leven mogen. Binnen een korte tijd moeten ze het daarover eens worden. Het toneelstuk laat knap alle overdenkingen aan bod komen via de vijf heel verschillende personages. Het blijkt dat ieder dit probleem wil oplossen zoals ze dat in het leven ook deden. Een politica krijgt het in haar schoenen geschoven dat ze maar moet gaan onderhandelen. Een jonge vent, die een slecht zelfbeeld heeft door alle afwijzingen tijdens zijn leven, worstelt openlijk met zichzelf, de pleziertjes van het leven en een stuk bitterheid. Daartegenover is er een personal trainer die wel wat trucjes heeft om tot een goede transitie te komen. De hulpverlener lijkt boven de situatie te kunnen blijven staan maar is hij wel een echte redder? Een huisvrouw komt tot de ontdekking dat ze leeft voor haar depressieve man en denkt dat ze onmisbaar is.

In een rol kruipen

Het toneelstuk zet je behoorlijk aan het denken. Het stelt vragen aan de orde. ‘Is er wel een goed moment voor de dood? Waarom hang ik zo aan het leven?’ Het gebruik van multimedia in het stuk is mooi en versterkend. Dit en de muziek werden verzorgd door Chris da Graca. Het podiumgebruik is verrassend en zonder toeters en bellen. Door de steeds afwisselende korte scenes en een verrassende wending aan het eind is het van a tot z boeiend om naar te kijken. Van de vijf spelers hadden er slechts twee al ervaring in het toneelspelen. Door de goede regie door Joke van Diest en haar ervaring is elk personage bijzonder goed tot zijn recht gekomen. De vijf spelers zien terug op een heel leerzaam traject waarin een sterke band is ontstaan met elkaar. Voor allen geldt dat ze het niet hadden willen missen. “Het is een mooie ervaring om in een rol te kruipen, waarin je jezelf tegen kunt komen, en de controle los moet laten.” De bezoekers zijn unaniem in hun beoordeling. “Dat heeft Nelleke weer fantastisch geschreven!” Of, “Het sloeg in als een bom”. Zeker is wel dat het toneelstuk veel indruk heeft gemaakt en de bezoekers thuis verder zullen nadenken over dood en leven. Een knap stukje klein theater, dat best door een groter publiek gezien had mogen worden.

Margreet Nagtegaal