Voedselbos Lopik ligt in het verschiet

Als het aan Marijke Salters, Karin de Vries, Yvo Zwart en nog een vijftal medestanders ligt gaat het voedselbos Lopikerwaard er zeker komen. Deze initiatiefnemers van Voedselbos Lopik zijn eind februari een kijkje gaan nemen bij Voedselbos Haarzuilens om te zien hoe dat nou gaat in zo’n bos.

De ‘boeren’ van Haarzuilens hebben uitgebreid aangegeven welke (on)mogelijkheden er allemaal zijn. Naast het verzamelen van informatie over voedselbossen wordt tegelijkertijd gezocht naar een geschikt stuk land van 2 tot 5 hectare in of rond de kern Lopik. Daar willen zij hun voedselbos starten en daarmee boeren inspireren om inclusief te gaan verbouwen om op die manier de o zo nodige biodiversiteit te stimuleren.
In Haarzuilens kunnen inwoners een abonnement nemen om zelf het hele jaar door voedsel te oogsten in het bos. Het project daar draait al zes jaar onder leiding van twee boeren. In het voedselbos zijn inmiddels honderden bijzondere gewassen te vinden en daar zijn weer heel veel insecten, kleine dieren en vogels op afgekomen; hetgeen de biodiversiteit zonder enige twijfel stimuleert.

Duurzaam Lopikerwaard

Marijke Salters, een van de initiatiefnemers uit Lopik: “We hebben in de afgelopen tijd vanuit de Stichting Duurzaam Lopikerwaard meer duurzaamheidsprojecten gestart, maar in oktober 2021 zijn we begonnen met het project Voedselbos, omdat we in het prachtige Lopik mogelijkheden genoeg hebben voor voedselproductie. Deze manier van produceren kan ook nog eens de lucht, de grondkwaliteit en de biodiversiteit verbeteren. Met het verbouwen van één gewas raakt de grond snel uitgeput. De overheid zet momenteel ook sterk in op deze ontwikkelingen, waarbij boeren gestimuleerd worden natuur-inclusief te gaan verbouwen. In het Voedselbos Lopik kunnen we daarmee ‘oefenen’. Op deze manier is voedsel dichtbij te verkrijgen en dat vermindert de CO2-uitstoot en we kunnen tegelijkertijd laten zien wat de natuur allemaal te bieden heeft.’’

Voedselbos

Yvo Zwart: “Zo’n voedselbos gaat ook nog eens de verstening van onze omgeving tegen. Een jaar of tien geleden beperkte het aantal voedselbossen in Nederland zich tot enkele tientallen. Nu zijn het er al honderden. Het gaat echt de goede kant op.” Karin de Vries: “De polderprof (Klaas-Hemke van Meekeren, red.) steunt ons initiatief en daar zijn we heel blij mee. We gaan echt natuur-inclusief verbouwen. Je hoeft niet zo heel veel te doen voor en in zo’n bos; dat bos zorgt namelijk voor zichzelf. Je kunt er wel voor zorgen dat de opbrengst gestimuleerd wordt. Er zijn heel veel dingen die gewoon in de natuur groeien, waarvan de meeste mensen niet eens weten dat ze eetbaar zijn en die zijn nog eens lekker en gezond ook.” De termen permacultuur en ecosysteem vallen ook, maar het gesprek keert weer terug naar het voedselbos. Yvo Zwart: “De opbouw van zo’n bos duurt weliswaar enkele jaren, maar je hebt vanaf het eerste jaar al een aardige opbrengst.”

Op zoek naar een stukje land

De initiatiefnemers willen ook graag kennis verspreiden over deze nieuwe manier van boeren en ze willen meer. Daarom willen ze graag het volgende kwijt: “Iedere agrariër uit de omgeving is van harte welkom om mee te luisteren naar en te leren van de opgedane kennis en ervaring. En heeft u land over? Of kent u een perceel dat niet wordt gebruikt? Dit kan dan door ons worden gepacht. Of overweegt u agroforestry en zou een combinatie met een voedselbos voor u een optie zijn? Dan hoort de projectgroep het graag via ons mailadres.” Marijke: “Via onze eigen nieuwsbrief hebben we een oproep voor vrijwilligers gedaan en in korte tijd hebben er zich al vijf gemeld. Maar meer enthousiaste vrijwilligers, ook zonder groene vingers, zijn van harte welkom en kunnen zich ook melden via info@duurzaamlopikerwaard.nl.”

Aad Kuiper