Oekraïense talent Anya (12) krijgt viool vanuit het Nederlands Philharmonisch Orkest

Haar kat en viool kon ze niet meenemen op haar vlucht. Anya (12), die met haar familie momenteel in de voormalige Rabobank in Montfoort woont, kreeg afgelopen zondag een mooie verrassing. Uit handen van de van oorsprong Montfoortse Anuschka, die bij het Nederlands Philharmonisch Orkest werkt, kreeg ze een viool overhandigd. Direct liet Anya een stukje horen. Met tranen in hun ogen stonden Anya’s moeder en toegestroomde bewoners toe te kijken.

Vriendin van Anuschka, Aréke van Gent, vertelt hoe ze bij deze actie kwamen: “Afgelopen zaterdag mochten we koken voor de Oekraïense moeders en kinderen die nu in de Rabobank wonen. Met ‘wij’ bedoel ik ons vriendinnen-fietsgroepje (de Ladies on Tour) en onze mannen. Toen ik het verhaal van Anya hoorde, heb ik Anuschka gevraagd wat we konden doen. Bij het Nederlands Philharmonisch Orkest herkenden ze het talent van Anya. Alle violisten zijn daarna snel aan de slag gegaan om een viool te regelen. Dat was niet eenvoudig, maar toch lukte het.” Anya was heel erg blij met de viool. Ze vertelde dat ze heel graag, net als Anuschka, professioneel violist zou willen worden. Dat ze daarvoor heel veel zou moeten oefenen, vindt ze helemaal niet erg.

Taal van muziek

Van Anuschka kreeg ze bovendien bladmuziek overhandigd en een apparaat, waarmee ze het volume van haar viool zacht kan zetten. “Zo kun je altijd spelen.” Anuschka beloofde dat ze terug zou komen om met Anya te spelen, en haar desgewenst ook les te geven. “Kies jij maar een stuk uit. Dan gaan we dat de volgende keer oefenen, maar dan zonder al deze mensen. Gewoon relaxed samen. De taal van muziek, die begrijpt iedereen.” Dat zag Anya wel zitten. Samen brachten ze nog een stuk muziek ter gehore. Een zichtbaar aangedane moeder van Anya gaf Anuschka een knuffel. Of ze bleven eten. Zowel Anuschka als Aréke werd verteld dat ze altijd welkom waren. Onder het genot van een kopje thee werd er nog nagepraat, over het leven hier en daar... De taal bleek even lastig, maar niet onoverkomelijk, doordat deze overstemd werd door de universele taal van muziek. Als een kostbare schat, pakte Anya haar nieuwe aanwinst in. “Zorg er maar goed voor”, zei Anuschka met een knipoog. “Dit is je kindje.”

Sjoukje Dijkstra