Kijk op ... Winterdip

Het is zondag net Sinterklaas geweest, maar het lijkt wel of de TV-reclame al sinds half november zich vooral focust op de kerst. Met een al maar uitdijend segment van ‘Black Friday’ ertussen. Die ‘black Friday’ duurt inmiddels ruim een week en is komen overwaaien uit de Verenigde Staten, waar de vrijdag tussen ‘thanksgiving’ en het weekend traditioneel het begin van de kerstinkopen is. En daar vallen ieder jaar gewonden en zelfs doden bij als mensen zich massaal op het winkelen storten en elkaar omverlopen.

Consumeren mensen, dat is de boodschap. Geef vooral geld uit aan allerlei dingen die je niet nodig hebt, maar die je nu met korting kunt kopen. Geproduceerd in lage lonen landen, met veel stoffen die alleen maar de planeet vervuilen. Worden we daar nu echt gelukkig van?

Wordt het niet eens tijd om de winterdip niet te bestrijden met als kippen zonder kop maar geld uit te geven, maar er eens over na te denken. En onze energie te stoppen in dingen die er toe doen.

Ik kan het niet helpen en misschien ligt het aan mijn leeftijd, maar de mensheid lijkt niet te leren van welke ervaring dan ook. Of het nu een pandemie is: we reizen naar hartenlust weer de hele wereld over. In één dag komen er alleen al 600 mensen op Schiphol aan uit Zuid-Afrika, waarvan 10 procent besmet met een nieuwe variant van het virus. Of plastic soep in de oceanen: we blijven prullen kopen die na de feestdagen weer worden weggegooid. Of klimaatverandering: de files zijn weer op het niveau van voor corona.

Wie hamert er tussen onze oren dat het ook wel een tandje minder kan. En dat de winter vooral bedoeld is om samen te zijn en het wat kalmer aan te doen. Goed, dat samenzijn kan nu even niet met grote groepen, maar toch.

Ikzelf heb altijd wel een beetje last van een winterdip, maar krijg dan meer de neiging wat langer te slapen en de gordijnen eerder dicht te doen en okay: mijn Netflix abonnement weer eens op te pakken en oude films te bekijken. Met een mok warme chocolademelk, al dan niet met slagroom. Of een boek om eens lekker weg te dromen. De winter is voor mij een periode om het geluk in mezelf te zoeken en niet in vreten, kopen en uitzinnig feesten. Die samenleving begint mij steeds meer tegen te staan, ook omdat we een stapje terug zullen moeten doen als we onze planeet nog willen redden. Dat ongebreideld consumeren is geen houdbare manier van leven op de langere termijn. En ik heb sterk de neiging om te denken dat we er ook niet gelukkiger van worden. Iets om over na te denken in de donkere dagen voor kerst?

Trudie Scherpenzeel