<p pstyle="BODY">Christien Mastwijk draagt haar taken symbolisch over aan Lianne Hoek.</p>

Christien Mastwijk draagt haar taken symbolisch over aan Lianne Hoek.

(Siem van der Burg)

Christien Mastwijk stopt

Na 38 jaar in de fysiotherapie stop Christien Mastwijk- Dorhout Mees ermee. Ze had de veertig jaar vol kunnen maken. Haar licentie is verlengd tot 2025. Maar dat gaat niet gebeuren. Haar collega Lianne Hoek neemt de taken in de fysiotherapiepraktijk Mastwijk/Wagemakers van haar over. Woensdag 31 maart is haar officiële laatste werkdag.

"De 'timing' van het stoppen is perfect" zegt Christien. "Lianne heeft inmiddels de meeste taken van mij overgenomen. Ze werkt alweer drie jaar bij ons als fysiotherapeute en heeft haar aanvullende master of science (specialisatie bekken-fysiotherapie) afgerond. Ik heb er een prima gevoel bij, omdat mijn werk wordt overgenomen door een kundige opvolgster die goed in het team past. Dat is trouwens niet de enige reden dat ik met een gerust hart kan stoppen. De maatschap is in goede handen van onze zoon Niels en zijn compagnon Sander Wagemakers (de zoon van Wilton). De overdracht van de praktijk gaat heel geleidelijk. Eerst stapte mijn man (Ton Mastwijk) uit de maatschap, nu ik en over een tijdje zal Wilton Wagemakers volgen. Het is heel bijzonder dat wij de zaak aan onze zonen kunnen overdragen. En 'last but not least' kan ik nu samen met Ton gaan genieten van mijn vrije tijd. Er komt honderd procent zeker geen zwart gat waar ik instort als ik niet meer werk hoor", vervolgt Christien. "Ik heb heel veel hobby's. Fietsen, tennissen en bergsporten staan op het lijstje en natuurlijk staan mijn kleinkinderen, waar we regelmatig op mogen passen, bovenaan".

"Het zal wel even wennen zijn om niet meer intensief betrokken te zijn bij de praktijk. Het was van het begin af aan een feest om erbij te zijn en te helpen bij het opzetten van de fysiotherapie. Van het begin in 1982 als stagiair, tot nu aan toe. Er is heel wat veranderd in die periode. Ik werd van medewerkster, maatschapslid, echtgenote van Ton, de moeder van Niels en dochter Merel. Onze praktijk groeide gestaag, we gingen mee met nieuwe methoden en technieken, verhuisden van de Kapellestraat naar het Medisch Centrum en verwierven belangrijke kwaliteitscertificeringen en HKZ-keurmerken (Harmonisatie Kwaliteitsbeoordeling in de Zorgsector). Kwaliteit en 'de patiënt centraal' heeft van het begin af aan hoog in het vaandel gestaan en staat dat nog. Daarnaast hebben de goede sfeer in het team, het plezier in het werk en de patiëntvriendelijke aanpak die we nastreven, ervoor gezorgd dat ik mij altijd als een vis in het water heb gevoeld. Oudewater heeft al die jaren gefungeerd als een warm bad. Ik kwam na mijn studie (aan de Hogeschool Tim van der Laan) uit de stad Utrecht naar het stadje Oudewater. De sfeer in Oudewater beviel mij heel goed. Het contact is hier persoonlijker en de mensen voelen zich veel meer met elkaar betrokken".

"Het contact met de patiënten, de teamleden, de artsen en alle verdere zorgmedewerkers in het Medisch Centrum zal ik best nog wel eens missen. Maar ik denk dat ik wel goed los kan laten. Als Lianne assistentie nodig heeft of even wil 'sparren' dan kan ze altijd bij me terecht. Voor het overige reken ik er op dat de praktijk fysiotherapie Mastwijk / Wagemakers het vanaf nu prima zonder mij kan. Ik ben trots op ze en en wens ze heel veel succes voor de toekomst.

Siem van der Burg

Meer berichten