Dirk de Jong presenteert boek aan 'Vrienden van de Kinderboerderij Montfoort'

'Er zijn veel wilde verhalen over het Stadspark Montfoort. Overal zit een kern van waarheid in…'

Na de geschiedenis van het Montfoortse Stadspark flink uitgepluisd te hebben, is het er dan toch: het boek van Dirk de Jong 'Getijden van het Stadspark Montfoort'. Afgelopen zaterdag presenteerde en signeerde Dirk zijn boek voor de Vrienden van de Kinderboerderij. Inmiddels zijn dat zo'n veertig mensen, die ook allemaal kwamen opdagen… "Ik ben al Vriend van de Stichting vanaf het begin", aldus Arjan Vermeulen, die verheugd als een van de eersten een gesigneerd exemplaar in ontvangst mocht nemen. Net als de meesten hier, werd hij Vriend van de Kinderboerderij, omdat hij de Kinderboerderij en Dirk een warm hart toedraagt. "Ik loop er altijd wel even langs."

De Vrienden van de Kinderboerderij werden warm onthaald met koffie, thee of warme chocolademelk en appeltaart en -cake, gebakken met verschillende appelsoorten van de bomen in het Stadspark. Nadat de stoeltjes en banken waren afgedroogd, kon iedereen plaatsnemen. Allemaal op redelijke afstand van elkaar in de buitenlucht. Tijdens een regenbui, waarbij iedereen wegkroop onder meegebrachte paraplu's, vertelde Dirk trots over zijn boek, dat volgens hem mooier was geworden dan hij had gedacht. Het boek 'Getijden in Stadspark Montfoort' is verkrijgbaar bij de Kinderboerderij en straks ook bij Stichting Oud Montfoort.

Plukfeestje

De boekpresentatie had eigenlijk een plukfeestje moeten worden, maar dat ging helaas niet. "Daarvoor was de groep te groot", aldus Dirk. "Bovendien hangt er nu niet zoveel meer… maar we hebben nog wel wat kunnen redden. Daar is iedereen nu van het eten: de appelcake en -taart die jullie nuttigen zijn gemaakt met vier soorten appels uit dit park." Over elk van die vier soorten wist Dirk veel te vertellen. "Het staat ook allemaal in mijn boek." En passant liet hij vallen dat de fruitbomen in november allemaal gesnoeid zouden worden. Deze keer niet door de gemeente, maar de Hoogstambrigade Utrechtse Waarden die gespecialiseerd is in snoeien van boomgaarden. Volgens Dirk werd dit werk normaal gesproken door de gemeente gedaan, maar zo zei hij: "Er zit te veel hout in de bomen. Dus er moet goed gesnoeid worden. Dan krijg je een betere opbrengst. In elke oogst zit verschil", aldus Dirk. "Geen jaar is hetzelfde. Die oude fruitrassen zijn van veel dingen afhankelijk. Het hangt er sterk vanaf wat voor winter je gehad hebt, wel of geen nachtvorst en of je goed bemest, en dat wordt hier in het Stadspark niet zo goed gedaan. Dan hebben sommige rassen ook nog een beurtjaar. Het ene jaar veel vruchten en het jaar daarop bijna niks. Dit feest kun je dus elk jaar herhalen. Als je dan elk jaar ook nog andere bakkers hebt, heb je ook elk jaar andere taarten."

Na een korte pauze, waarbij Dirk zich afvroeg of hij moest wachten met het boek tot de regen voorbij was… vervolgde Dirk zijn verhaal: "Heeft iedereen al koffie gehad? Anders moeten jullie het even aan een van de jonge dames vragen, die jullie graag iets te drinken geven…" Ondertussen hield Nathan den Boer (6) heel behulpzaam een paraplu boven Dirks hoofd, zodat Dirk droog bleef. Dat kon Dirk wel waarderen. "Ik sta hier droog en warm, maar ik hoor dat jullie het koud krijgen." Gegniffel volgde. "Jullie hoorden dat we boek over het park gingen schrijven. Dat boek is er nu en ik ben er trots op. Het is helemaal in kleur, en het gaat over de geschiedenis en ontstaan van dit park. Dat gaat terug tot in 1647… Er doen veel wilde verhalen de ronde. Wat ik heb gedaan is geprobeerd uit te zoeken wat er van waar is. Het leuke is dat al deze verhalen allemaal een stukje waarheid bevatten." Zo vertelde hij dat het Stadspark tot 1975 eigendom was van familie De Gelder. "Toen werd het verkocht aan de gemeente onder dreiging van een onteigening. Op voorwaarde dat er geen woningbouw mocht plaatsvonden, werd het uiteindelijk voor te weinig geld verkocht. In het park stond een oude toren, die was omgebouwd tot een huisje voor recreatie. Dit werd ontdekt door de jeugd van Montfoort die hier dingen deden, die vooral gemeenteambtenaren niet leuk vonden. Het huisje werd toen met de grond gelijk gemaakt. Dat is Montfoort op z'n smalst", aldus Dirk. "Zonder historisch besef. Dit huisje was namelijk gebouwd van het restje van de duiventoren die bij het kasteel hoorde. Op luchtfoto's uit 1924 en 1934 staat die er nog, in vol ornaat." Behalve de geschiedenis komt ook de natuur in het park uitgebreid aan bod. Zo gaat het over de vruchten, kruiden en soorten fruit die er te oogsten zijn, en wat er te zien is als je goed kijkt. Daarnaast gaat het boek ook over de kinderboerderij met prachtige verhalen omtrent de verschillende dieren die er huizen.

Kraai

Ondanks de regen hingen toehoorders aan Dirks lippen, die maar wat graag uit de doeken deed waar zijn boek over gaat. Zijn boek presenteren deed hij liever in de deuropening van het gebouwtje van de IJsclub nu de regen over was gegaan van gestaag druppen in een hevige plensbui. Daar overhandigde hij zijn boek met persoonlijke tekst aan voor hem belangrijke personen, kleindochter Phoebe (18) en bonus-kleindochter Lopke (18). Over kleindochter Phoebe sprak Dirk: "Ik heb er maar een, daar ben ik zuinig op. Als ik haar roep, zeg ik altijd: 'Mijn allerliefste kind'." Kleindochter Phoebe die erg trots zegt te zijn op haar opa, lijkt ook in interesses op haar opa. Dirk zegt: "Ik heb haar van kleins af aan, alle vogelnamen, bloemen en plantennamen geleerd. Haar eerste woordje was ook niet papa, mama of opa, maar kraai. Ik weet het nog goed: ik had haar in draagzak op mijn borst. In een keer ging dat handje omhoog. Ze wees. 'Kraai', zei ze, toen er een paar torenkraaien overvlogen. Phoebe grinnikt: "Dat weet ik niet meer hoor…"

"Kom op tekenen!", riep Cassandra, ook een bijzonder betrokken vrijwilligster, die de Vrienden van de Kinderboerderij opzette. "Iedereen gaat om de beurt naar binnen voor het boek met handtekening van Dirk." "Moet ik ze allemaal tekenen?", vroeg Dirk. "Ja zeker. Dat is toch leuk!" Al snel kwam de signeersessie op gang, waarbij Dirk de tijd nam om iedereen ook nog 'Veel leesplezier' toe te wensen met zijn boek… "Ik betaal het boek later wel Dirk", aldus een van de geïnteresseerden. "Is goed", zei Dirk.

Sjoukje Dijkstra