Nieuwe molen Stadspark Montfoort gedoopt en in gebruik genomen

Sjoukje Dijkstra

Eerder dan verwacht, heeft het Stadspark Montfoort de geplande molen erbij gekregen. De laatste hand werd afgelopen donderdag gelegd, toen het bordje met de naam Lucia Alida de Gelder op de molen werd geschroefd door Timmerman Gert van der Linden.

Het was een feestelijk moment, want de molen werd gelijk gedoopt. "Ik doop je Lucia Alida de Gelder", sprak Dirk, terwijl hij water over de molen sprenkelde. "De molen is waterdicht, dus kan natuurlijk wel wat hebben", lachte hij. "Ook de eerste storm heeft ze al doorstaan. En dat was gelijk een goede test", vond Dirk.

De molen is geplaatst op een schuilhut, waarin de dieren kunnen schuilen. Dirk vertelt dat hij dit samen met Gert had uitgedacht. "We wilden voorkomen dat de schapen tegen de molen zouden schuren. Dus, hoe kun je zo'n molen het beste beschermen? We kwamen daarbij op het idee om hem hoger neer te zetten, ook omdat de molen dan meer wind vangt. De dieren kwamen nog een schuilplek tekort. Nu hebben we dus het nut met het mooie gecombineerd. De dieren hebben er al bezit van genomen. Ook al zit er nog geen stro in. Het is goed gekeurd", grinnikt de beheerder van de kinderboerderij. "Nu ben je ook molenaar", zegt Gert. En dat vindt Dirk prima.

Hij, Gert en ook Kees Bazuinen van Stichting Oud Montfoort (SOM) die er nog even bij komt staan, poseren graag met de molen, die helemaal door Gert is opgeknapt. "Deze molen komt uit onze tuin", vertelt de trotse timmerman. "Ik ben bezeten van molens. Als ik op vakantie ben, en ik zie een molen, dan moet ik een foto maken. Deze molen heeft tien jaar bij mij in de tuin gestaan, totdat ik een mooiere molen zag, die meer op de Valk leek. Toen heeft dit molentje dus even op non-actief gestaan. De wieken waren compleet door de wind verslonden. Om hem nou helemaal weg te doen, vond ik zonde. Dus, heb ik hem gerepareerd."

Het was uiteindelijk Kees Bazuinen die Gert en Dirk bij elkaar bracht. Dirk was voor een boek dat hij schrijft bezig om de geschiedenis van het park uit te zoeken. "Kees raadde mij aan om met Gert te gaan praten, omdat hij me wel een en ander zou kunnen vertellen. In 1958, toen Gert 18 jaar was heeft hij hier de duiventoren opgeknapt. Dat was in opdracht van Lucia Alida de Gelder. Daarom heet de molen nu zo." Gert weet zich goed te herinneren: "Het was toen nog een gesloten boomgaard. Die brug was er nog niet, wijst hij." "Weinig mensen weten dat het hier vroeger de Kromme Boschhof heette", vult Dirk aan.

"Zo kwamen we door een aantal toevalligheden bij elkaar", zegt Gert. Het klikte meteen tussen beide heren, die het ook al snel eens waren over de plek waar de molen zou moeten komen. "Achteraf bleek dat we - zonder dat we het erover hadden gehad - direct aan dezelfde plek dachten", aldus Dirk. "Daar waar hij nu staat." Hij is trots op de nieuwe aanwinst. "Wat Gert kan met zijn handen, het is ongelofelijk", vindt Dirk. "Hij repareert ook kapot gereedschap en zorgt er voor dat het weer helemaal werkend is."

Hij vertelt waarom deze molen juist heel geschikt is voor het Stadspark van Montfoort. "Voordat het model van De Valk er stond, stond daar een stellingmolen. In die zin is het de voorloper van De Valk." "Eigenlijk is het een wipmolen", zegt Gert. "Dat is een voorloper van de stellingmolen." "Hé Dirk, kom je alweer in de krant", roept een voorbijganger vrolijk naar Dirk, die daarop lachend antwoordt: "Met zo'n molen heb je natuurlijk ook mooi nieuws."

Hij wijst: "Heb je de konijnenhokken al gezien? Ze zijn bijna af. Als ze af zijn, dan geef ik wel even een seintje, want dan kunnen we daar ook wat over schrijven. Aan de molen hoeft Dirk verder niet meer veel te doen, ook al is hij nu benoemd tot molenaar. "De molen is er voor de sier. Niet voor het opwekken van windenergie."

Dat beaamt Gert: "Het is een stukje aankleding van het park. In tegendeel tot Oudewater heeft Montfoort weinig oudheden weten te behouden", aldus Gert. Hij vindt dat erg jammer. "Als je ziet hoeveel kapellen er met de jaren gesloopt zijn bijvoorbeeld. Wist je dat de Commanderij een groot pakhuis was voor meel en veevoeder?" Dat er zo een stukje geschiedenis weer terug wordt gebracht in het Stadspark, daarmee zijn hij en Dirk erg blij. "Fijn dat er zoiets karakteristieks staat."