Dynamisch FC Oudewater

Tegenstander SV Houten was een goede graadmeter. Vorig seizoen -afgebroken vanwege corona- leken zij op weg naar het tweedeklasserschap. Als je dan wint, weet je een beetje waar je aan toe bent. De wil om een goed resultaat te bereiken was van meet af aan zichtbaar en voelbaar.

Vier spitsen bewogen zich met grote snelheid op alle posities voorin en daarachter waren Ivo Anbergen en aanvoerder Simon LaLau paraat om het middenveld in de greep te houden. Al in de openingsminuut leek Houten-doelman Patist op de Oudewaterse hand. Zijn slippertje -bal tussen de benen- leverde een hoekschop op. FC Oudewater ging het eerste kwartier vol gas in een poging snel toe te slaan. Sven Rietveld schoot voorlangs, Tim Goes had op 18 meter van de goal geen lob in huis en Nick van den IJssel maakte doelman Patist het leven zuur door snelle stooracties. Houten stelde daar een inzet tegenover die voorbij het doel van Meuleman vloog.

Loon naar werken

Gaandeweg werd het een gelijk opgaande strijd en kwam Houten beter in de wedstrijd. Appel voor een strafschop toen Sven Rietveld in de 22e minuut werd aangetikt binnen de beruchte lijnen leverde geen reactie op van scheidsrechter Van Belkum die even voordien de eerste kaarten had laten verschijnen. Pal hierna moest Jesper de Zwart op de doellijn assistentie verlenen om een inzet van Jesse Schuin voor overschrijding te behouden. Er volgde een rommelige fase waarin de Oudewaterse oogst bestond uit een aantal hoekschoppen en de Houtense verdediger De Vreden een gele kaart moest incasseren. Niek Sluijs was in deze periode nog het dichts bij de openingstreffer maar zag zijn rebound via een uitgestoken been tot hoekschop gedegradeerd. In de slotfase zette FC Oudewater nog even aan om te oogsten vanwege de geleverde daden. En met succes. Nadat Bart Griffioen uit arren moede maar voor een schot had gekozen dat naast vloog, was Ivo Anbergen -met zijn ‘luchtmachtmaten’ Sluijs en Van der Zwart naar voren gesneld- koppend succesvol op een scherp genomen vrije trap van rechtsachter Van der Neut; 1-0. De Oudewaterse aanvallers stonden erbij en keken ernaar.

Juweeltje

Na de hervatting was Tim Goes degene die de opsteker had moeten herhalen. Zijn kopbal miste echter de juiste richting en Houten bleef een tweede treffer bespaard. In de 56e minuut nam aanvoerder LaLau de honneurs waar. Toeschouwers die zich ter hoogte van het clubgebouw bevonden konden de baan van het schot volgen en de met de buitenkant van de rechterschoen van afstand getrapte bal feilloos in de benedenhoek zien verdwijnen; 2-0. Een juweeltje derhalve! Aansluitend ging de Oudewater-defensie binnen een tijdsbestek van 1 minuut tot driemaal toe door het oog van de naald en gaf de klok 60 minuten aan. Een ‘domme’ gele kaart voor Ivo Anbergen en een voor Jesper van der Zwart was de daaropvolgende oogst. Strijdlust bleef aan beide zijden het voornaamste wapen, zij het dat de Houtenaren dit combineerden met geïrriteerde handgebaartjes.

De Oefenmeester

Boeiend bleef de partij echter wel. Menno Venhof verscheen op het toneel (voor Tim Goes) en Jesper van der Zwart onderscheidde zich met een geslaagde sliding nadat de vlag voor buitenspel niet was gehanteerd. Ook doelman Meuleman etaleerde zich. Niet alleen behoedde hij zijn team in de 77e minuut voor een aansluitingstreffer (die ongetwijfeld nog meer daadkracht van de bezoekers zou hebben opgeleverd), maar zijn ‘diploma meevoetballen’ behaalde hij in de 89e minuut met een verre uitloopactie. Tussen de bedrijven -en de wissels- door wist FC Oudewater nog een drietal corners binnen te halen ten bewijze van het feit dat de aanval de beste verdediging is. Op het eindresultaat viel niets af te dingen; de veldbezetting en de veel van positie wisselende spitsen waren Houten te machtig. Simon LaLau bracht het magneetbord ‘De Oefenmeester’ na afloop in veiligheid (zie foto)

Gerard van Hooff