<p pstyle="BODY">Sylvia Diekema (re) en Anny Bontje in het hospice.</p>

Sylvia Diekema (re) en Anny Bontje in het hospice.

(Margreet Nagtegaal)

Vrijwilligers voor het hospice gezocht

Waarom zou je vrijwilliger worden in het Hospice Oudewater? Dat is toch zwaar? Of misschien denk je er wel eens over na, maar durf je de stap toch niet te nemen. In dit artikel vertellen twee nieuwe vrijwilligers hun persoonlijke verhaal. Het zijn sowieso prachtige verhalen en wie weet durf je nu die stap wel te nemen. Want ze zoeken, eigenlijk altijd wel vanwege natuurlijk verloop, weer nieuwe zorgvrijwilligers.

Aan het begin van dit jaar was er in het hospice weer een nieuwe startersgroep. Dan krijgen nieuw aangemelde vrijwilligers een eerste training voor het werk in het hospice. Zowel Anny Bontje als Sylvia Diekema deden in een groep van zeven personen de introductietraining. Anny had zich aangemeld bij het hospice omdat ze met pensioen was gegaan. “Mensen zeiden tegen me, dat ik het eerste jaar niets moest aanpakken, maar ik merk dat ik structuur nodig heb. Ik had altijd al de gedachte dat het misschien wat voor mij zou zijn. De introductie waren pittige dagen maar je wordt zo mooi in het proces meegenomen. Het voelde als een warm bad.” Ook Sylvia vond de introductie ook heel goed. “Ik heb ervaring in de zorg maar dit is echt zo anders. We werden zo goed begeleid door Carolien de Boer die de introductie geeft.”

Starten met introductiedagen

Tijdens de introductie dagen ligt de focus vooral op hoe men zelf in het leven staat. Er worden heel persoonlijke verhalen gedeeld en dat geeft vanaf de start een bijzonder hechte band. “We hebben gelachen en gehuild. Veel gepraat en veel gevraagd aan elkaar. Er is gelijk een bijzondere klik met elkaar.” Daarna is de stap naar de praktijk al minder moeilijk. Sylvia vertelt; “ Je mag steeds alles vragen, je eigen grenzen aangeven en moeilijke dingen kunnen ten allen tijde besproken worden.” Anny vult aan dat ze in het begin nog wel onzeker was. Ze twijfelde of ze het wel kon. “Maar er is altijd een achterban beschikbaar die je kan helpen en ondersteuning geeft.” Bij de introductie hoorde ook een middag oefenen samen met de thuiszorg bij praktische zaken zoals iemand naar het toilet helpen en een glijzeil gebruiken. Anny en Sylvia zijn lovend over het werken in het team zorgvrijwilligers. “We functioneren helemaal gelijkwaardig. Of je nu uit de zorg komt of niet. We werden gelijk opgenomen in het team.” Anny zegt dat ze het gevoel heeft dat ze er vriendinnen bij heeft gekregen. En ook Sylvia heeft het erg naar haar zin. “Het is ook gewoon gezellig met elkaar en het contact met de gasten is heel bijzonder.”

Gewoon maar proberen als je twijfelt

Ze benoemen dat de drempel om vrijwilliger te worden eigenlijk heel laag is. “Je leert hier nog zoveel waardevolle dingen, over jezelf en het werk in een hospice. Ik ben hier gegroeid!” zegt Anny. Aan mensen die twijfelen of het werken in een hospice past bij hen wil Anny zeggen dat je het dan het beste maar kan proberen. “Ze houden hier echt goed in de gaten of dit goed voor jou is.” Sylvia vult aan; “Het is prachtig werk. Echt een aanrader en je hoeft echt geen ervaring in de zorg te hebben.” Wat ze zoeken is eigenlijk wel duidelijk door dit verhaal. Een hart voor mensen, en in het bijzonder voor het begeleiden van het laatste stuk van iemands leven. Zowel vrouwen als mannen (die worden zeer gewaardeerd, vooral ook door gasten) maar ook jongere mensen. Je hoeft niet uit Oudewater te komen, het team is inmiddels regiobreed. In februari start er weer een nieuwe introductie groep. Ook als je twijfelt is dat een goede manier om te ontdekken of vrijwilliger in het hospice bij je past. Kijk op de website voor meer informatie.

Margreet Nagtegaal

Meer berichten