<p pstyle="BODY">Van links naar rechts: Sjaak Six, Tom Bode en Kees van Achthoven.</p>

Van links naar rechts: Sjaak Six, Tom Bode en Kees van Achthoven.

(Aad Kuiper)

Maria en het Hospice Oudewater

Enige tijd geleden vertelde Kees van Achthoven aan De IJsselbode over het in ere herstellen én het daadwerkelijk herstellen van het Mariakapelletje dat halverwege tussen Oudewater en Montfoort aan de Waardsedijk te vinden is. Hij is er nog steeds vol van en wil zijn verhaal graag uitgebreid vertellen. Te meer omdat er zoveel mensen even stoppen bij dat kapelletje en dan vaak een kaarsje aansteken en daarvoor ‘twee kwartjes’ doneren. En nu is er dus geld over. Dat geld wil Van Achthoven schenken aan de Vrienden van het Hospice, die daar uiteraard enorm blij mee zijn.

Kees van Achthoven vertelt het verhaal over hoe dat Mariakapelletje daar aan de Waardsedijk zijn plek vond. Van Achthoven vertelt gedreven, betrokken en wil zijn verhaal graag kwijt. En, omdat het een mooi verhaal is, luisteren we graag nog een keer. “In 1946, ‘47, ‘48 gingen er dienstplichtigen naar Nederlands-Indië om de ‘boel daar onder controle te houden’. Ze gingen zonder echte opleiding en hadden er ‘een verschrikkelijke tijd’, vertelden ze later, en zochten en vonden steun bij Maria. Eenmaal thuis hebben ze, behoorlijk getraumatiseerd, daarom een Mariabeeldje aan de kerk geschonken. De kerk besloot het beeldje in de doopkapel te zetten. Toen werd een kind nog direct na de geboorte gedoopt”, aldus Van Achthoven.

Een nieuwe plek voor het beeldje

Hij laat vervolgens weten dat in de jaren zestig, toen de kindersterfte minder werd en men het beter vond om het dopen in de kerk zelf te laten plaatsvinden, die doopkapel heringericht werd als Mariakapel met een groot Mariabeeld. “Voor het kleine Mariabeeldje werd door de pastoor destijds een andere plek gezocht. Pastoor Saes was afkomstig uit Limburg, waar veel kapelletjes langs de weg te vinden zijn, en het was dan ook niet vreemd dat hij bij de familie Bode aan de Waardsedijk terecht kwam. De familie Bode was bereid om ‘Maria’ onderdak te verlenen en waarschijnlijk voelden ze zich wel vereerd.” Tom Bode - we zijn te gast in zijn ouderlijk huis - vult aan: “Mijn opa heeft stroom aangelegd naar het kapelletje en anderen hebben de sokkel gemaakt. Mijn moeder, die in april is overleden, heeft ruim 60 jaar het licht in het kapelletje aan- en ook weer uitgedaan.” Van Achthoven: “Ik werkte in Montfoort en kwam hier twee keer per dag langs. Ik keek altijd vol bewondering naar het beeldje, maar merkte wel dat vader en moeder Bode problemen met hun gezondheid begonnen te krijgen, want het onderhoud schoot er een beetje bij in. Tom Bode onderbreekt met het verhaal dat de Oudewaterse schilder Joop Joosten zijn ouders een schilderij met daarop het kapelletje aan kwam bieden waarvoor ze - en hier moet hij bij glimlachen en vermeldt erbij dat dit verhaal echt al heel vaak verteld is – alleen de lijst hoefden te betalen.

Veel werk en veel bezoek

“Toen ik met pensioen was gegaan”, gaat Van Achthoven verder, “wilde ik wat aan dat kapelletje gaan doen. Het bleek dat de sokkel zwaar verroest was en het hout al behoorlijk verrot. Samen met mijn mede-koorlid Jan Boere en later nog met heel veel anderen - maar ik ga niet veel namen noemen, want anders ben ik bang dat ik iemand vergeet - zijn we aan de klus begonnen en toen moesten we hem afmaken ook. Zo heb ik bijvoorbeeld mijn schoonzoon Koert (Westermand, red.) gevraagd te helpen en die heeft op zijn beurt weer zijn netwerk ingeschakeld. Zo heeft Joost Brand het beeldje naar voren verplaatst en een beplantingsplan gemaakt en heeft Van Achthovens zwager, Harry van Zandwijk, voor tegels bij de TEBI gezorgd: “Want zo’n grindpad is ook niet altijd even handig.” Bode weet nog te melden dat Chiel van Dijk het kapelletje zelf heeft gerestaureerd, waarop Van Achthoven, soms even emotioneel, laat weten dat mensen die hoorden van zijn activiteiten hem spontaan geld in zijn handen stopten om te helpen door te kunnen gaan. Corry Bode-van Kesteren heeft het beeldje gerestaureerd en vrij kort voordat moeder Bode in april overleed (vader Bode was al enige tijd eerder overleden) hebben zij samen het beeldje weer teruggeplaatst in het kapelletje waar het thuishoort. “Alles is nu los van het huis, want er staat een zonnepaneel voor de ledverlichting met een handige schakelaar. Zoveel vrijwilligers hebben geholpen en het is nu zo mooi; het is met geen pen te beschrijven. Er staan nu een bankje en een beugel om fietsen tegen te zetten en nu stoppen hier heel vaak, echt heel vaak mensen; gewoon omdat dit een mooi plekje is om even uit te rusten. Ze worden geraakt door het mooie beeldje in het mooie kapelletje en steken dan spontaan een kaarsje op, waarvoor ze 50 cent in een gleuf werpen.”

Kaarsjesgeld voor Hospice Oudewater

“Inmiddels hebben er al zoveel mensen een kaarsje opgestoken en hebben we al een behoorlijk bedrag bijeen gespaard. Daar willen we als vrijwilligers niet zelf iets mee gaan doen, want mensen die hier komen en een kaarsje aansteken, doen dat met een intentie. Wellicht begint ook voor hen het einde dichterbij te komen en wat zou er dan mooier zijn om het geld dat over is aan het Hospice Oudewater te schenken …”

Sjaak Six, voorzitter van de Vrienden van het Hospice, toont zich verheugd met het bedrag dat Van Achthoven hem symbolisch overhandigd. Hij heeft het keurig op een vel papier geschreven, want het bedrag wordt later overhandigd in allemaal muntgeld. Six: “We zijn hier heel erg verguld mee; met je financiële bijdrage en met je verhaal. Ik zie een parallel met onder andere het hospice. Het kapelletje is hersteld door gemeenschapszin en dat geldt ook voor het hospice destijds, toen er verhuisd moest worden, en zelfs ook min of meer voor Abrona (voor het behoud hiervan voerde Six destijds actie, red.). De gemeenschapszin in Oudewater is groot; als het nodig is weten we elkaar te vinden en dan gaat het balletje rollen. Dankjewel, namens de stichting voor deze bijzonder welkome aanvulling!” Hoewel Van Achthoven het initiatief genomen heeft, wil hij graag dat Tom Bode het symbolische bedrag officieel overhandigt, want ten slotte staat het kapelletje met het Mariabeeld op grond van de familie Bode.

Na afloop vertrouwt Van Achthoven de aanwezigen toe dat hij nu denkt te gaan beginnen aan een vitrinekast waarin de plaquette komt die destijds bij het Mariabeeldje aanwezig was en ook met het verhaal dat erbij hoort: “Want iedereen die hier stopt, vraagt ernaar. Ik ben hier wel vaak, maar niet altijd.” De lezers van De IJsselbode zijn in ieder geval opnieuw op de hoogte gesteld.

Aad Kuiper

Meer berichten