<p>Hanneke Verbeek en Leslie Buchan.</p>

Hanneke Verbeek en Leslie Buchan.

(Aad Kuiper)

Stichting Donorfiets scoort drie keer

Naast heel wat verschillende andere organisaties én particulieren in Oudewater die regelmatig voor anderen in de bres springen (denk bijvoorbeeld aan de Voedselbank, de Zonnebloem, Linquenda, Taalmaatje) is, sinds enige tijd, ook Stichting Donorfiets actief. Naast het 'gewoon repareren van fietsen' schenkt deze stichting ook fietsen aan minder draagkrachtigen en leiden ze jongeren, vaak met een afstand tot de arbeidsmarkt, op, om zich in dit vak te bekwamen. Leslie Buchan heeft heel veel plezier in zijn werk en anderen zijn hem dankbaar.

In het kort vertelt Leslie hoe hij tot deze stap in zijn loopbaan is gekomen. Vanaf zijn zesde oefenden fietsen al een behoorlijk aantrekkingskracht op hem uit. Toen hij dan ook een vwo-advies kreeg, liet dit hem koud, want hij wilde een technische opleiding volgen. Na lts-autotechniek volgde hij dan ook in Nieuwegein een opleiding tot fietsenmaker. Hij werkte vervolgens in een aantal zaken en begon toen voor zichzelf in Driebergen. En dat ging goed, en steeds beter, maar na verloop van tijd ging het zo goed dat hij aan het repareren van fietsen niet meer toekwam; en omdat hij fietsen maken juist heel leuk vond, vroeg hij zich af 'hoe nu verder?'.

Stichting Donorfiets komt van de grond

"Ik wilde wat anders. En zo kwam ik tot deze stichting. Ik wil graag fietsen repareren, fietsen recyclen, soms gewoon opknappen, maar soms ook van nog goede onderdelen een 'nieuwe' fiets opbouwen. Met een aantal van die fietsen willen wij anderen een plezier doen. En dan wil ik ook nog graag jongens en meisjes helpen om verder te komen. En dat kan heel goed in dit vak, want je kunt er een eerlijke boterham mee verdienen." Tussendoor laat Leslie weten, dat hij op zijn zestiende even 'de mist in dreigde te gaan', maar dat zijn werkgever destijds 'hem in zijn nekvel heeft gegrepen en hem op het rechte pad hield' en werd hij dus toch de fietsenmaker die hij graag wilde zijn. Op een dergelijke manier wil hij er nu ook zijn voor anderen. Hij heeft al contact gehad met verschillende andere organisaties in Oudewater die doelstellingen hebben die in het verlengde hiervan liggen: er óók zijn voor anderen. "Wellicht kunnen we met elkaar nog iets meer doen", meent hij. "We leveren nieuwe fietsen, opgeknapte fietsen, maar ook compleet gerecyclede fietsen. Tenslotte moeten we ook iets hebben waarmee we wat kunnen verdienen, voor we iets weg kunnen geven. Want dat doen we ook; fietsen weggeven aan minder draagkrachtigen. Hier in Oudewater lijkt dat niet zo heel erg nodig, maar wel in bijvoorbeeld Utrecht. We hebben best al wat mensen aan een goede fiets geholpen."

Werkruimte wordt al te klein

"In januari 2020 zijn we hier begonnen. We, dat zijn Hanneke Verbeek en ik; ze werkte al bij mij in Driebergen in de zaak die ik daar had, en ze is met mij meegegaan; ze volgt nu de opleiding tot fietsenmaker. Ik zocht een ruimte voor niet al te veel geld en die heb ik hier gevonden. Maar we komen nu al bijna ruimte te kort. We zijn hier heel goed ontvangen en er komen inmiddels al veel mensen voor reparaties en er worden ook heel veel fietsen gebracht, die we weer mogen weggeven. Het bevalt heel goed, hier in Oudewater."

Hanneke Verbeek, even uit de werkplaats aangeschoven om te vertellen over hoe zij met Stichting Donorfiets in aanraking is gekomen, laat weten dat zij via het wielrennen (vader, broer en toen ook zijzelf) en aansluitend het trainen van jonge wielrenners in Vianen en later ook in Woerden 'besmet' is met de liefde voor fietsen. "Mijn vader plakte voor mij de banden. En toen dacht ik: dat moet ik toch ook zelf kunnen. En zo ben ik, naast het trainen van die jeugdige wielrenners, met het maken van fietsen begonnen."

"In fietsenzaken", gaat ze verder, "waar ik gewerkt heb, mocht ik vooral fietsen verkopen, want ze zeiden dat ik dat goed kon. Maar ik wilde óók fietsen repareren. Daarom ben ik bij Leslie terecht gekomen; en met hem meegegaan naar deze stichting. Hier kan ik een heleboel leren. Hoewel het nu wel lastig is, want de aanvoer van veel onderdelen is door de omstandigheden met corona nu wel wat lastiger, maar dat komt wel weer goed. In oude fietsen zitten heel veel uitdagingen. Je kunt ze opknappen, maar ook van het frame af opbouwen. Dan krijg je een 'custom fiets'. En of dat nu een stadsfiets of een racefiets is, het is leuk om zoiets op te bouwen, want zo'n fiets wordt dan heel persoonlijk."

Hanneke vervolgt: "Ik zit nu op school om mijn diploma te halen, want dat wil ik wel graag hebben, maar ik leer er, eerlijk gezegd niet zo heel veel, want het meeste leer ik, vooral dankzij Leslie, gewoon hier." Stichting Donorfiets, Elzenweg 21E, met een verhelderende website, blijkt een mooie aanvulling op alle initiatieven in Oudewater om anderen, die zich in lastiger omstandigheden bevinden, een steuntje in de rug te geven.

Aad Kuiper

Meer berichten