
'Ambtstermijn' stadsdichter Nelleke den Boer loopt ten einde
Door: Ben Overbeek AlgemeenAad Kuiper
Ik heb ze allemaal beluisterd
Ik heb ze allemaal gehoord
Ik heb ze allemaal herlezen
Wat heeft Nelleke den Boer
het Oudewaters nieuws
toch mooi verwoord
In augustus 2016 werd Nelleke den Boer uitverkoren tot stadsdichter van Oudewater. Dat was aanvankelijk voor een periode van twee jaar, maar die periode werd onder andere vanwege haar alom geliefde talent voor twee jaar verlengd. Maar nu komt er voor haar dus echt een einde aan het opluisteren van de bijzondere gebeurtenissen die zich in Oudewater afspeelden en die daardoor nog meer glans kregen. Tijd voor een terugblik.
"Ik heb veel plezier beleefd aan het stadsdichterschap", vertelt Nelleke den Boer-Strien. "Toen me bijvoorbeeld werd gevraagd om voor het jubileum van de Volkstuin Vereniging Oudewater iets te schrijven, riep dat allerlei herinneringen bij me op: ik zag mijn vader in gedachten terugkomen van zijn tuin met allerhande groenten. En dan ga je bedenken in welke vorm je zo'n gedicht wilt hebben, waar je op gaat inzoomen en wat het perspectief moet zijn. En ik had gelukkig steeds genoeg inspiratie. Ook voor jaarlijks terugkerende gebeurtenissen zoals 4 mei bijvoorbeeld."
Hoewel ze altijd al een passie voor taal had en ze zich er veel en vaak mee bezighield, blijkt Den Boer pas op wat latere leeftijd naar de Schrijversvakschool te zijn gegaan, alwaar ze afstudeerde in poëzie: "Als ik een onderwerp aangereikt krijg, laat ik het eerst even bezinken en vervolgens komen er beelden in me naar boven en soms ook wel herinneringen. Je gaat bedenken wat je uitgangspunt is en misschien wel wie er praat en tegen wie. En ook op welke manier dat gebeurt. Dan komt er meestal wel wat, maar zoals de bekende schrijver en dichter Remco Campert een keer zei: 'Op een gegeven moment heb je een of twee goede zinnen en daarna is het gewoon hard werken.' En, hoewel ik me niet kan meten aan Remco Campert, ervaar ik dat zelf ook vaak zo. Maar soms is het anders en schrijft een gedicht zichzelf zoals bijvoorbeeld bij het afscheid van Pieter Verhoeve. Maar ik heb er ook wel gemaakt die ik gewoon weer weggedaan heb om vervolgens helemaal opnieuw te beginnen, want het was toch mijn eer te na om met niets te komen ..."
"Je moet als stadsdichter wel altijd bedenken voor wie je het schrijft. Je moet dan zeker niet te abstract schrijven, want je wilt een zeker gevoel oproepen bij de lezer, bij de luisteraar. Ik schrijf dan ook vanuit mijn eigen emotie om dat gevoel een kans te geven. Over alles wat me gevraagd is heb ik een bijpassend gedicht geschreven; bij elkaar een stuk of dertig."
Van HIER
"Mijn eerste gedicht was over de Mantelzorg en ik schreef er ook twee over de Geveltekens. Die over het Touwmuseum lukte vrij snel, en ik schreef met heel veel plezier het gedicht bij de onthulling van het kunstwerk 'De ode aan de vrijwilligers' in de patio van de HEMA. Ik vond het echt allemaal heel leuk om te doen en met zoveel verschillende mensen en groepen in Oudewater in aanraking te komen. Ik dacht niet aan een eventueel vervolg. Maar op een gegeven moment belde Gerdine van de Ven, die vond dat de gedichten die ik schreef uitgegeven zouden moeten worden. Ik vertelde dat ik dat wel een hele eer zou vinden, maar niet wist hoe ik dat moest aanpakken. Daar heeft zij heel veel voor gedaan. En natuurlijk vind ik het mooi dat het er is."
Er kleeft meer aan het stadsdichterschap dan alleen het schrijven van passende gedichten op de juiste momenten. Zo ging Den Boer ook naar een 'Stadsdichtersdag', heeft naar de aanloop van 4 mei dichtlessen op scholen gegeven ("ik vond dat echt leuk om te doen") en heeft er mede voor gezorgd dat het stadsdichterschap binnen Oudewater inmiddels nog wat beter geregeld is. Nelleke den Boer zal zich vast niet vervelen, want ze schreef ook al een aantal toneelstukken die in het Teatro da Graça opgevoerd werden.
Voordat er een nieuwe stadsdichter benoemd zal zijn kunnen we (gelukkig) wellicht nog een of twee keer van een gedicht van haar hand genieten, maar dan valt voor haar als stadsdichter het doek.







