Klaprozen

De klaproos, papaverbloem of ‘poppy’ staat in het Verenigd Koninkrijk symbool voor de Eerste Wereldoorlog, omdat ze veelvuldig bloeiden op de slagvelden in Vlaanderen. Ze zijn vooral een symbool geworden door een gedicht van John McCrae, een Canadese legerarts. Deze arts schreef zijn gedicht, In Flanders Fields, op 8 december 1915, toen hij zag dat er grote klaprozen op oorlogsgraven bloeiden en hierin bezingt hij de klaprozen aan het westelijk front. Overigens overleefde McCrae de Eerste Wereldoorlog niet; hij werd slechts 45 jaar.

Veel lezers werden door het gedicht geraakt en de Amerikaanse dichteres en humaniste Moina Michael kwam op het idee om de klaproos tot symbool van de Eerste Wereldoorlog te maken. En geïnspireerd door het gedicht van John McCrae schreef zij daags voor het einde van de oorlog het gedicht We Shall Keep the Faith, waarin ze verklaarde voortaan altijd een klaproos te dragen om de slachtoffers van de oorlog te herdenken. De klaproos is sinds 1922 ook het symbool van de Britse veteranenorganisatie en is in de loop der jaren steeds verder verspreid over de wereld ter nagedachtenis aan de gevallenen van welke oorlog dan ook.
Daarom staan er bij het monument aan de Waardsedijk klaprozen.

Klaprozen bij het monument aan de Waardsedijk

“Als keramist van het Kleicollectief had ik in 2016 de mogelijkheid aan de slag te gaan met klei en vormgeven door leerlingen van de buitenschoolse opvang van Jip en Janneke “, vertelt Els Verseveld. “Ik kreeg de ruimte een project te starten met als leidraad de dodenherdenking op 4 mei. Het Comité 4 mei en het toenmalige Luciafonds stelden de financiële middelen beschikbaar. Geïnspireerd door de geschiedenis van de Eerste Wereldoorlog wilde ik graag extra aandacht voor het herdenkingsmonument aan de Waardsedijk in Oudewater ook om kinderen bewust te maken van onze geschiedenis.

“Interessant is dat op dit moment bij the Tower of London zo’n 30.000!!! keramiek klaprozen, (poppies), te zien zijn vanwege de 80 jaar na het einde van de 2e wereldoorlog.”

“Via het knippen van de vorm, uitsnijden in klei, drogen, stoken en van glazuur voorzien nogmaals gestookt. Op een rvs-plaat werden de stelen gelast en de klaproos op de steel gelijmd. En nu worden ze ieder jaar onderhouden en zo nodig vervangen.”

“Het is voor mij steeds weer een indrukwekkend moment om op 4 mei naar de klaprozen te mogen kijken en het verhaal van onze vrijheid door te geven.’