<p pstyle="BODY">Jasmijn Bus (li) en Sander Bus (re) bij hun B&amp;B met<br>Olena Golovina, Kateryna Golovina met de kat, en achter Vitali Golovina.</p>

Jasmijn Bus (li) en Sander Bus (re) bij hun B&B met
Olena Golovina, Kateryna Golovina met de kat, en achter Vitali Golovina.

(Margreet Nagtegaal)

Opvang vluchtelingen in Bed and Breakfast

Veel mensen zijn in beweging gekomen bij het zien van de stroom vluchtelingen uit Oekraïne. Levensmiddelen, kleding en andere hulpgoederen worden ingezameld en vinden een weg naar de vluchtelingen uit dit oorlogsgebied dat zo dichtbij is en voelt. Zo ook Sander en Jasmijn Bus op de grens tussen Oudewater en Montfoort. Zij hebben hun prachtige B&B beschikbaar gesteld voor onderdak aan vluchtelingen uit Oekraïne.

Jasmijn en Sander Bus werden erg geraakt door de eerste beelden van de oorlog in Oekraïne. “Zo verschrikkelijk!”, zegt Sander bewogen. “Het voelt niet goed om hier vakantie-vierende mensen in ons B&B te hebben terwijl er zo dichtbij vluchtelingen zijn.” Jasmijn was erg geraakt door het leed van veel vrouwen en kinderen op de vlucht. “We moesten hier iets mee. We konden niet doorgaan met ons gewone leven. De B&B is mijn bedrijfje sinds 2020. We hebben toen samen besloten om het bedrijfje stop te zetten en de B&B beschikbaar te stellen voor vluchtelingen.”

Het was eerst even zoeken naar de juiste weg om in contact te komen met vluchtelingen. Uiteindelijk hebben ze via een Oekraïnse website, prykhystok.in.ua, contact gekregen met vluchtelingen die onderdak zochten. “Ik werd zelf gebeld door een jonge vrouw Kateryna Golovina met de vraag of we plek hadden voor haar, haar man, haar schoonmoeder en een kat. Ze sprak goed Engels.”

Welkom

Jasmijn reageerde gelijk; “Je bent welkom!” Het jonge gezin was met de auto gevlucht uit Kiev, direct nadat de eerste bombardementen hadden plaatsgevonden. Ze waren erg bang dat hun flat gebombardeerd zou worden omdat die bij een belangrijke brug is gelegen. Ze hebben direct hun koffers gepakt en zijn gaan rijden. Eerst zes uur in de file om de stad Kiev uit te komen. Daarna een omweg langs Belarus, langs het konvooi, en bij de grens met Polen 15 uur moeten wachten. De man mocht eigenlijk het land niet uit. Maar hij had een document voor vrijstelling uit het leger en het lukte ternauwernood om met het document de grens over te steken. Na hem, lukte het mannen niet meer. Daarna via Polen en Duitsland naar Rotterdam waar ze een connectie hadden. Maar in de kleine flat was niet voldoende ruimte om te blijven. Kateryna heeft volop contact met haar familie en vrienden in Oekraïne. “Ik vertel niet alles, het is te heftig!” Ze vertelt over de reis hierheen. “Wij zijn op tijd weggegaan. Nu is het veel gevaarlijker en moeilijker. Onderweg kregen we al veel hulp, aan de Poolse grens stonden vrijwilligers ons op te wachten, boden hulp en slaapplaatsen aan.” De ene dag zitten ze gewoon nog op hun kantoor en werk en de andere dag zijn ze ineens vluchtelingen.

Jasmijn vertelt dat ze de hele dag bezig is met de situatie. “Ik had er wel twintig in mijn huis willen halen. Ons leven is ineens verbonden met Oekraïne.” Ze raadt mensen aan als ze ook wat willen doen of aan opvang denken dat ze zich kunnen melden via de COA en Take Care bnb. “Of zoek zelf naar een netwerk en mogelijkheden.” Als vluchtelingen hier komen moeten ze zich melden bij de gemeente. Ze krijgen dan een burgerservicenummer. Dan hebben ze automatisch recht op medische zorg, onderwijs en leefgeld. Jasmijn weet dat er van alles in gang is gezet, een ontmoetingsmiddag in Sporthal Noort Syde, voedselhulp via Tjonkie Food, andere particuliere opvang, via de gemeente en inzamelingen via facebook. “Maar geef ze vooral het gevoel dat ze welkom zijn en doe wat je kunt.”

Margreet Nagteaal

Meer berichten