pr

De moeder van de rommelmarkt

“Is Tante Ali er niet? Waar is Tante Ali?” Deze vragen, uit de mond van meestal Goudse Marokkanen, hebben we op de Rommelmarkt op de Hoenkoopse Buurtweg in dit nieuwe jaar regelmatig moeten beantwoorden. Voor hen was Ali Bos altijd ‘Tante Ali’. En wij moesten hen dan vertellen dat Ali Bos gestopt was met haar werk op de rommelmarkt van de St. Franciscuskerk. Na 28 jaar vond ze het wel genoeg zo. Vanaf het begin was Ali erbij betrokken geweest. Zodoende kunnen we haar met recht ‘De moeder van de rommelmarkt’ noemen. In deze aflevering van ‘ff z@ppen naar de vorige eeuw’ willen we haar even in het zonnetje zetten, want de oorsprong van de rommelmarkt ligt uiteindelijk in de vorige eeuw. We laten haar zelf aan het woord.

Vele druppels maken ook een plasje

Deze Oudewaterse uitdrukking slaat zeker op het fenomeen Rommelmarkt. In april 1992 hebben mijn man Kees Bos en ik om gezondheidsredenen ons huis in Willeskop verkocht. Wij gingen kleiner wonen en hadden daardoor veel spullen over. Het zal wel in mijn genen hebben gezeten, maar ik kreeg toen het heldere idee om op ons erf een rommelmarkt te organiseren voor mijn broer de missionaris Toon van Dam. Hij woonde in Brazilië en werkte in de sloppenwijken. Toon was daar een kindertehuis aan het bouwen, maar had nog geen geld voor het dak. Onze rommelmarkt werd een enorm succes want het leverde maar liefst 1500 gulden op, waardoor het kindertehuis afgebouwd kon worden.

Dit smaakt naar meer

Toen we de avond na de rommelmarkt voldaan aan tafel zaten, dacht ik bij mezelf: “Dit wil ik meer doen, maar waar en voor wie?” Tot ik op het idee kwam om naar de pas opgerichte ‘Stichting Reddingsplan St. Franciscuskerk’ te stappen. Ik zocht contact met Riet Sangers die in het bestuur zat en die heeft mijn voorstel ingebracht bij de voorzitter Jan van Zuilen. “Je moet maar eens met je idee langskomen”, kreeg ik te horen. Met mijn vriendin Jeanne van Schaik-Aerts, die er wel wat voor voelde mij te helpen, ben ik gaan bespreken hoe we zoiets moesten organiseren, want we wisten natuurlijk ook niet hoe te beginnen. Na veel heen en weer gepraat en gelach kwamen we uiteindelijk met een plan en zijn daarmee naar de Stichting gestapt. Daar was men meteen enthousiast en we kregen zelfs de extra steun van Gert van Zuilen aangeboden.

Stichting Reddingsplan Franciscuskerk

Toen in 1992 houtrot in de toren werd geconstateerd, moest op korte termijn een flink bedrag op tafel komen om de schade te herstellen. Daarom is in dat jaar de Stichting Reddingsplan Franciscuskerk opgericht met als doel geld in te zamelen voor restauraties en onderhoud van het gebouw. Er is voor gekozen de Stichting als zelfstandige eenheid te laten functioneren zodat voor iedereen duidelijk is dat het geld van de Stichting uitsluitend aan kerkgebouw, inventaris en bijgebouwen besteed wordt. De stichting zamelt geld in door middel van acties zoals rommelmarkten, kerstmarkt, oliebollen- en sponsoracties. De grootste inspanning heeft de Stichting geleverd bij de restauratie van 2010 tot 2012 waarbij de kerk o.a. een nieuwe fundering kreeg. De restauratie is echter nog niet voltooid. Kort geleden is de derde fase afgerond. Er zijn nu nog twee fases te gaan.

De eerste stap die we zetten, was het plaatsen van een advertentie in de IJsselbode, waarin we schreven dat we opslagruimte zochten voor het organiseren van een rommelmarkt. Tot onze grote vreugde kregen we daarop een reactie binnen. We konden terecht bij Riet van Schaik op Tappersheul, die een stal leeg had staan. De stalvloer was wel erg ongelijk en dat betekende dus altijd oppassen bij het lopen. Riet was alleen en kreeg er op een gegeven moment plezier in ons te gaan helpen. Vooral het wegbrengen van rommel naar de stort met haar autootje bezorgde ons veel lol. Ze sjouwde het wagentje helemaal vol, want ze was zo sterk als een paard. Ook kwam ze ons, terwijl we in de stal aan het werk waren, soms verwennen met ’n lekker hapje. De eerste rommelmarkt die we organiseerden bij de kerk, werd meteen een geweldig succes. Onze opbrengst was maar liefst 17.000 gulden.

Omdat die eerste markt zo’n overweldigend succes was, gingen Jeanne en ik enthousiast door. Helaas moesten we na 3 jaar afscheid nemen van onze opslag op Tappersheul, omdat Riet ging verhuizen.

Gert van Zuilen ging naarstig op zoek naar een ander onderkomen en hij slaagde op de Hoenkoopse Buurtweg. De spullen konden ondergebracht worden in een schuur bij Bernt Feis op nummer 7. Ook daar was het weer behelpen: geen keukentje, zoals nu, en geen w.c. Daarom namen we maar zelf een thermoskan koffie mee en ook, voor noodgevallen, een toiletemmer. De meubels werden in die tijd opgeslagen op de Hoenkoopse Buurtweg bij Cor van Zuilen. Daar hebben we ook een keer meubels verkocht. Het vroor toen gelukkig zodat we niet in de blubber hoefden te lopen. Ik kan me nog herinneren dat tijdens die verkoop, via de platenspeler van Cor van Zuilen, het ‘Ave Maria’ over het erf schalde.

Na een paar jaar ging ook Bernt Feis verhuizen en vonden we een stekje bij Oosterlaken op het Achterend in Hoenkoop. Dit werd al snel te klein en konden we terecht in de oude, leegstaande machinefabriek van de Gebroeders Post aan de Molenwal, terwijl we de meubels stalden bij Nederend en gebroeders Boere in Diemerbroek en later bij Luuk Looman in de Linschoten. In de oude machinefabriek zaten we helaas ook weer zonder water en stroom. Hier hebben we voor het eerst ook voor- en najaarsmarkten kunnen organiseren.

Zo’n 20 jaar geleden moesten we weg bij de machinefabriek omdat er nieuwbouw plaats vond. Door een tragisch ongeval op de boerderij van Van Vliet (de Anna's hoeve) konden we daar opeens terecht. De broers Anton en Leo van Vliet gingen met de hond Desa op de boerderij in Hoenkoop wonen. Zij waren allebei timmerman, dus de stal werd niet meer gebruikt. Die mochten wij gaan huren. Leo en Anton maakten de stalvloer voor ons gelijk, zodat we er ons gemakkelijker in konden bewegen en er kwam een keukentje met w.c. Later werd er zelfs een zolder voor ons getimmerd en kon er een tweede schuur in gebruik worden genomen. Daardoor waren we ineens van de hel in de hemel geraakt. De meubels stonden mooi uitgestald, waardoor er op elke zaterdagmorgen vanuit de opslag verkocht kon worden. Helpers gingen en andere vulden de opengevallen plaatsen weer in.

Wat bij ons hoog in het vaandel staat is de saamhorigheid, het sociale gebeuren en de gezelligheid. Er is altijd een kop koffie en een luisterend oor.

Voor- en najaarsmarkt

Op deze Anna's-Hoeve hadden we een prachtige gelegenheid een uitgebreide voor- en najaarsmarkt op de vrijdag en zaterdag te organiseren. Op het erf worden dan voor beide dagen 35 kramen geplaatst.

Bij de kerk hadden we een grote zomermarkt met maar liefst 70 kramen. Daar zijn we een jaar of tien geleden mee gestopt omdat de organisatie zoveel tijd en mankracht kostte. Op de Hoenkoopse Buurtweg worden nu alleen nog een grote voor- en najaars markt georganiseerd, afgewisseld met kleinere tussenmarkten. We moeten het vooral hebben van de verkoop vanuit de schuren op de zaterdagmorgen. Velen hebben inmiddels de weg naar ons gevonden, zodat het er elke zaterdag gezellig druk is.

Vijf jaar geleden deed ik een stapje terug en gaf ik het stokje over aan Bets van Apeldoorn. In haar kielzog kwamen nog twee oud-leerkrachten van de Mariaschool mee: Cecile Martens en Ans Rietveld.

Het team

Er zijn elke zaterdagmorgen zo’n 20 medewerkers op het terrein van de Anna's-Hoeve te vinden. Als u iets komt brengen of kopen, wordt u ontvangen door Bets van Apeldoorn, Cecile Martens, Ans Rietveld, Sjaan Boere en Lia Rietveld. Als u een kopje koffie wilt drinken kan dat in het keukentje waar Wil van Doorn met de scepter (koffiepot) zwaait. Bij de afdeling meubels wordt u geadviseerd door Jan Boere en Adri van Leeuwen. In de witgoedschuur heeft Cor Strien de leiding. De lezers kunnen terecht in de boekenhoek van Wout van Kouwen en daar waar ingesprongen moet worden, zijn Piet Mulder, Henny Rietveld en Hans van Roon ter beschikking.

Daarnaast bezit de rommelmarkt ook nog een busje (De Collectebus) waarmee spullen opgehaald en weggebracht kunnen worden. De chauffeurs en sjouwers Kees van Achthoven, Theo Boere 2x, Leo van Vliet, Theo de Wit en Sjef Strien zijn echt onmisbaar in dit geheel.

Afscheid

Dit jaar heb ik nog een stapje verder teruggedaan: ik ben na 28 jaar gestopt. Ik zal de prima sfeer die er heerst enorm missen, maar ben intussen 86 en dan wordt het gesjouw een te grote opgave. Maar de rommelmarkt is in prima handen met roverhoofdvrouw Bets. Bij mijn afscheid heb ik van het team een speciaal fotoalbum gekregen en een bijzondere puzzel met daarop alle medewerkers van de zaterdagrommelmarkt.

Bronnen: Ali Bos-van Dam, Stichting Reddingsplan Franciscuskerk, Bets van Apeldoorn.

De vorige afleveringen van ff z@ppen zijn gebundeld in vier delen. Daarbij is gebruik gemaakt van extra materiaal als aanvulling. De rijk geïllustreerde boekjes zijn voor € 17,50 in Oudewater te koop bij de Read Shop, de TIP en bij de schrijver zelf.

Meer berichten